17.09.2012

Olbrzymia impreza na cześć...


 Wraz z nadejściem marca wiosna na nowo rozkwitnęła.  Wokół Hogwartu znów wyrosłą soczyście zielona trawa, a na drzewach zaczęły się znów pojawiać liście. Ku mojej radości pogoda znacznie się ociepliła, nie było już ujemnych temperatur, a na błonia można było wyjść bez kurtki. Zarówno mnie jak i dziewczynom bardzo to odpowiadało.
     Dorcas i Jessica oczywiście się pogodziły jednak żadna z nich nie odpuściła Syriusza. Obie wciąż do niego zarywały, ta pierwsza była odrobinę bardziej nachalna niż druga fakt jednak pozostaje faktem. A pan Black? No cóż… Nic sobie z tego nie robił. Zastanawiałam się czy on udaje czy naprawdę jest taki ślepy. Wciąż urzekał pięknym uśmiechem większość uczennic Hogwartu, a następnie łamał im serce, dwie Gryfonki traktując przy tym jak powietrze. A co z Blum zapytacie? Oficjalnie wróciła do Śnieżycy i wyglądała na szczęśliwą, być może dlatego Syriusz dał jej spokój. Emily zaczytywała się wciąż w najróżniejszych książkach należących do szkolnej biblioteki, do jej ulubionych zajęć należały też dyskusje z Mathiasem, Jamesem lub Syriuszem o Quidditchu.
    Wróćmy jednak do tu i teraz. Na 27 marca planowaliśmy imprezę urodzinową dla Rogacza, on oczywiście o tym nie wiedział. To miało być coś co najmniej tak wielkiego jak Party Blum, chcieliśmy jednak by czymś się od niego różniło. Kiedy dziesiątego marca traciliśmy już nadzieję, na wymyślenie czegoś oryginalnego Emily wpadła na pomysł by motywem przewodnim urządzić Quidditch. Tak więc w dzień imprezy Mathias zorganizował trening tym samym wywabiając z PW Pottera na parę dobrych godzin. Wróć! JAMESA. Odkąd się przyjaźnimy nie mówimy już na siebie po nazwisku, tak się umówiliśmy.  Tak więc powiększyliśmy w magiczny sposób PW, wokół schodów do dormitoriów ustawiliśmy olbrzymie pętle. Zastanawialiśmy się nad ustanowieniem jako stroju obowiązkowego szat do Quidditcha, ale po namyśle stwierdziliśmy, że byłoby to wielce nie praktyczne. Peter wraz z Emily przynieśli jedzenie z kuchni oraz udali się tajnym przejściem do miodowego królestw. Ja z Remusem zaczarowaliśmy parę kafli i zniczy ( Nie pytajcie się mnie skąd Jessica je wytrzasnęła) Tak aby latały do rytmu puszczanej muzyki, a Blum w magiczny sposób sprawiła, że błyszczały Na różne kolory, miało to być jedyne oświetlenie. Oczywiście każdy z nas miał też dla Jamesa prezent. Huncwoci książkę Pt  „Więcej niż milion dowcipów, Emily nową szatę do Quidditcha, Dorcas magiczną płytę CD z hymnami wszystkich angielskich drużyn Quidditcha , Jessica, „kosmetyki do pielęgnacji włosów, dla prawdziwego przystojniaka”,  a ja ekskluzywną wodę toaletową oraz poradnik młodego poety, pamiętając o jego zdolnościach w tym zakresie. Przed dziewiętnastą wszyscy uczniowie Hogwartu – za wyjątkiem oczywiście ślizgonów – zaczęła się gromadzić w PW.
- Czy wyście już zupełnie oszaleli? – denerwowała się Gruba Dama – Co miesiąc macie zamiar urządzać takie imprezy??
- Oj daj spokój, o co ty się tak wściekasz ?  - spytałam rozbawiona jej zachowaniem
-  O to, że  nie mogę spać panno Evans bo wy balujecie do rana! Zresztą, to Pokój Wspólny Gryffindoru, Krukoni i Puchoni nie powinni mieć tu wstępu!
    Postanowiłam, że nie będę się z nią kłócić, ten stary babsztyl i tak będzie stał przy swoim. Równo o dziewiętnastej James, wraz z Syriuszem Mathiasem i resztą drużyny wszedł do PW.
- A co tu tak ciemno? – spytał szukając po omacku włącznika światła.
- Raz… Dwa… Trzy! WSZYCZTSKIEGO NAJLEPSZEGO JAMES!!!
   Piłki wystrzeliły w powietrze a my wyskoczyliśmy od góry. Wszyscy zaczęli się tłoczyć wokół James, żeby dać mu prezenty. Na końcu byli Huncwoci, wręczyli mu paczkę po czym wyciągnęli różdżki. W sekundę jedna ze ścian stałą się przeźroczysta. PO chwili na gwieździste niebo wbiegł wielki,  mieniący się różnymi barwami Jeleń i zaczął cwałować miedzy nielicznymi chmurami po chwili zamienił się w chłopaka o złudzenia przypominającego Jamesa, wsiadł na miotłę i zaczął latać, po sekundzie wokół niego pojawiło się jeszcze 13 osób na miotłach, połowa mieniła się tak jak „James” na czerwono, a druga połowa na zielono. Po chwili „James” złapał małą złotą piłeczkę a wtedy „czerwoni podlecieli do niego, a zieloni zaczęli spadać w dół. W Tym momencie wszystkie postacie zamieniły się w fajerwerki i zaczęły wybuchać. Pokaz sztucznych ognie trwał parę minut, kiedy się skończył Potter podziękował i zaczęła się zabawa. Na początku muzyka puszczana była z radia, wszyscy świetnie się bawili, nie było chyba żadnego tańca który bym przesiedziała.  Nawet Śnieżyca poprosił mnie raz do tańca ostrzegając jednak wzrokiem bym nie pytała o Rubi. Stwierdziłam, że się dostosuję. Z Jamesem też tańczyłam parę razy.
- Lily… - zaczął podczas jednego  z tańców – Umówisz się ze mną?
- James! – fuknęłam oburzona –Umawialiśmy się przecież, że…
- Raz w miesiącu mogę zadać ci t o pytanie, w marcu jeszcze nie zadałem. Więc jak będzie? – uśmiechnął się łobuzersko.
- Nie James – odparłam. – Nie kocham cię i się z tobą nie umówię – widząc jego zasmuconą minę dodałam po chwili namysłu – Ale jako, że masz dzisiaj urodziny możesz mówić do mnie Liluś, ale tylko tego wieczoru.
Chłopak rozpromienił się i wziął mnie na ręce.
- Dziękuję ci Liluś! – krzyknął
- Potter…
- Jestem James, pamiętasz naszą umowę.
- Rogaczu, bądź tak łaskawy i postaw mnie na ziemi zanim zdzielę cię przez łeb.
***
    O godzinie dziewiątej James zdmuchnął 14 świeczek na swoim torcie w kształcie znicza, wznieśliśmy toast i każdy dostał po kawałku. Następnie zabawa rozkręciła się na nowo. Tym razem muzykę zafundowała nam Blum, która zaplanowała sobie recital. Denerwowałam się strasznie ponieważ miałam na ten wieczór przygotowaną dla Jamesa jeszcze jedną niespodziankę.
   O 23:30 poszłam wraz z Dorcas i Jessicą do dormitorium by się przebrać w kolorową sukienkę ładnie na mnie leżącą. Równo o północy miałam dla Jamesa zaśpiewać. Autorką piosenki była oczywiście panna Ryan, a autorką pomysłu… No cóż, także ona. Za co Bóg mnie pokarał taką przyjaciółką. Dziewczyny upięły mi włosy i poprawiły makijaż. Minutę przed dwunastą zeszłam w ich towarzystwie na dół. Stres był ogromny szczególnie, że moje doświadczenie w dziedzinie muzycznej było niewielkie. Kiedy miałam siedem lat zapisałam się do szkolnego chóru, ale rok później już się wycofałam. Piosenkę którą miałam co prawda dużo ćwiczyłam, a Blum twierdziła, że mam ciekawą barwę głosu, ale… W tym momencie ta świadomość nie pomagała.
- Nie martw się, co najwyżej wyłączymy ci mikrofon – zażartowała Jess.
Zegar na wierzy zaczął bić dwunastą kiedy skończył weszłam na scenę.
- Piosenka z dedykacją dla solenizanta od Liluś – zapowiedziała Blum – oraz dla Syriusza Blacka od „czarnej” i „blondyny”.
Z głośników popłynęła muzyka, akompaniowali mi Mathias i reszta zespołu Blum.

The 7 things I hate about you
The 7 things I hate about you, oh you
You're vain, your games, you're insecure
You love me, you like her
You make me laugh, you make me cry
I don't know which side to buy
Your friends, they're jerks
When you act like them, just know it hurts
I wanna be with the one I know
And the 7th thing I hate the most that you do
You make me love you
Kiedy zeszłam ze  sceny James wziął mnie w ramiona i zakręcił kółko.
- Naprawdę sprawiam, że mnie kochasz*? – spytał na ucho
Zaśmiałam się perliście.
- Skądże James – powiedziałam po chwili już zupełnie poważnie/ - Blum napisała ten tekst, chciała ci w twoje urodziny zrobić przyjemność, wariatka – wzniosłam oczy do nieba. – Doskonale wiesz, że cię nie kocham, mówiłam ci to już tyle razy, że chyba zapamiętałeś, ale dzisiaj, wolno ci myśleć inaczej.
Zabawa skończyła się nad ranem, więc żaden uczeń Gryffindoru, Ravenclawu i Huflepuffu nie stawił się na lekcjach. Wobec tego zostały one zupełnie odwołane, ku radości ślizgonów. No tak, głupi to zawsze maja szczęście. Poza tym, wszyscy czekali na kolejną imprezę zorganizowaną przez naszą paczkę, ponieważ po urodzinowych Party Jamesa i Blum zasłynęliśmy już jako organizatorzy najlepszych zabaw w szkole. To do kolejnej balangi, to nie trzeba było czeka długo ponieważ urodziny Dorcas mieściły się w połowie kwietnia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz