-
Czy ty debilu nie rozumiesz, że to nie mnie masz przepraszać, tylko Blum?! To
ją zraniłeś nie mnie!
-
To dlaczego się na mnie obraziłaś? -spytał "inteligentnie" Potter
-
Bo to moja przyjaciółka palancie!- wrzasnęłam
Od
tego wydarzenia minął tydzień. Poszłam na lekcje Zaklęć.
-
Dziś będziemy się uczyć zaklęcia Vingardium leviosa. Pamiętajcie, że musicie poprawnie wymówić
formułę zaklęcia.-tłumaczył Profesor Flitwik- Vingardium leviosa. Powtórzcie.
- Vingardium leviosa- powtorzyła
klasa
-
Świetnie. Teraz ruch różdżki. Obrót i trach! Powtórzcie.
cala
klasa wykonała ruch różdżką.
-
Dobrze.- kontynuował profesor - Teraz będziecie to ćwiczyć w parach. Dziewczyny
z chłopcami. Panna Meadowes i pan Black, panna Potter i pan Pettegrew, panna
Rubi Ryan i pan Lupin, panna Blum Ryan i pan Jamano...
Bum
ucieszyła się. Wszyscy wiedzieli, że ona się buja w Śnieżycy Jamano. Oprócz
jego samego, oczywiście.
-
Panna Evans i...
"Tylko nie Potter"- pomyślałam
-
i pan Potter- zakończył nauczyciel
Jęknęłam
w duchu, ale odwróciłam się do Pottera.
-
Dobra zaczynajmy.- powiedziałam podnosząc różdżkę.
-
Liluś...
-
Nie nazywaj mnie tak.- warknęłam
-
Dobrze. Lily?
-
Czego?
-
Wybaczysz mi w końcu? Ja naprawdę nie chciałem...
-
Już ci mówiłam, że...
-
Pogodziłem się z Blum.
-
Co?!- chwyciłam za pergamin i zaczęłam pisać:
CZY TO
PRAWDA, ŻE POGODZIŁAŚ
SIĘ Z
POTTEREM?
LILY.
Wysłałam liścik do Blum. Po chwili otrzymałam
odpowiedź:
TAK TO
PRAWDA. ZGODZIŁAM SIĘ Z NIM POGODZIĆ BO ZROZUMIAŁAM,
ŻE GO
NIE KOCHAM. TERAZ INTERESUJE SIĘ
KIMŚ
INNYM...
BLUM.
- Teraz mi wierzysz? -spytał Potter
- Tak.
- To co wybaczysz mi?
- No dobra.
***
Gdy wieczorem wracałam z kolacji Potter
podbiegł do mnie, złapał mnie za rękę i zaczął gdzieś ciągnąć. Nie spodziewałam
się tego, więc chcąc nie chcąc musiałam biec za nim. Wybiegliśmy ze szkoły.
Wyrwałam się Jamesowi dopiero gdy wbiegliśmy do zakazanego lasu.
- Zwariowałeś!? -krzyknęłam
- Oj chodź Lilcia. Pokarze ci coś.
Byliśmy w środku lasu, którego się bałam.
Absolutnie nie chciałam wracać sama. Poszłam więc z Potterem. Po chwili
doszliśmy na wielką polanę, na środku, której stał piękny, biały, skrzydlaty,
koń- pegaz.
- Piękny.- szepnęłam
- Naprawdę ci się podoba?- spytał James
- Czy mi się podoba?! Jest cudowny!
Chłopak się uśmiechnął.
- podejdź do niego- powiedział- Jest oswojony.
Miał rację. pegaz pozwolił mi się nie tylko do
siebie podejść, ale i pogładzić po pysku.
kiedy wracaliśmy James spytał:
- Lily, czy nie moglibyśmy zostać
przyjaciółmi?
Sama nie wiem dlaczego to powiedziałam:
- Tak.
***
gdy weszłam do dormitorium dziewczyny na mnie
naskoczyły.
- Gdzie ty byłaś?!
- Wiesz która godzina?!
- Gadaj zaraz!
- Dwudziesta trzecia.- odpowiedziałam na
pytanie Ann i odpowiedziałam na pytanie Ann i opowiedziałam wszystko
przyjaciółkom.
-Lily? -spytała Darcas
- Tak?
-To w końcu twój przyjaciel, czy wróg?
- Nie wiem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz