W gabinecie dyrektora

Wzięłyśmy głęboki oddech i zapukałyśmy do drzwi gabinetu dyrektora.

- Proszę. - usłyszałyśmy głos

Weszłyśmy do środka. Gabinet był bardzo ładny. Meble zrobione były z dębu.  Na ścianach wisiały portrety byłych dyrektorów Hogwartu. Na środku leżał dywan perski. Z boku stał feniks, a na dębowym biurku stała Tiara Przydziału. Sam Dumbledore siedział za biurkiem. Po jego ( biurka) drugiej stronie stały dwa krzesła.  

Stwierdziłam, że to żenujące. Nie jestem w Hogwarcie jeszcze nawet tydzień i już trafiłam do dyrektora.

- Dzień dobry. - powiedziałam w końcu

- Dzień dobry, siadajcie dziewczynki. - powiedział Dumbledore.

Oczywiście od razu wykonałyśmy polecenie.   

- Więc, czy mogłybyście mi powiedzieć kogo tak głośno i... niezbyt  miło wyzywałyście w Wielkiej Sali?
- ...(cisza) 

- Nie bójcie się, nic wam nie zrobię, chciałbym tylko wiedzieć kto taki według was jest: palantem, debilem, kretynem, idiotą, głupkiem, natrętem, wariatem, imbecylem i pomyleńcem. 

- Dumbledore. Ty jako dyrektor nie powinieneś używać takich słów! - odezwał się jeden z  obrazów.

- Gorgonusie, daj spokój. - powiedział dyrktor a potem zwrócił się do nas - Słucham.

- No więc... - zaczęłam

- Wyzywałyśmy mojego brata. - skończyła za mnie Ann.

- A  dlaczego go wyzywałyście?

- Zasłużył na to. - wypaliła Ann

- A można wiedzieć co takiego zrobił pan Potter, że sobie zasłużył by wrzeszczeć, że jest imbecylem na całą szkołę?

 Tym razem ja się odezwałam.

- On  ciągle męczy Sneapa i... i robi te głupie kawały.

- A czy on wie, że wam się to nie podoba?
- Tak, a poza tym to jest łamanie regulaminu szkolnego!

- Zdaję sobie z tego sprawę. Panno Evans czy jest jakiś szczególny powód dla, którego nazwałaś go natrętem, bo to raczej niema związku ze Sneapem i kawałami.

- Eee... no... tak.

- Jaki to powód?

- Prywatna sprawa. - powiedziałam bez zastanowienia  

- Jestem dyrektorem tej szkoły i chyba mam prawo wiedzieć. - powiedział spokojnie Dumbledore.

- No... tak. James cały czas chce się ze mną umówić i twierdzi, że mnie kocha. A to przecież nieprawda!

- Skąd wiesz?
- Bo w tym wieku nie można się tak naprawdę zakochać.

- Lily istnieje coś takiego jak miłość od pierwszego wejrzenia. Daj mu szansę.

- Ale panie dyrektorze... zastanowię się nad tym. - chciałam krzyknąć, że nigdy tego nie zrobię, że to nie możliwe, ale na szczęście w porę sobie przypomniałam, że to dyrektor.

- Dobrze możecie iść.

- Dowidzenia panie dyrektorze.

- Dowidzenia, dowidzenia.

Wyszłyśmy z gabinetu dyrektora i od razu oparłyśmy się o ścianę.

- Nie było tak źle. - stwierdziła Ann.

- Nie, Dumbledore to równy gość. - zgodziłam się z przyjaciółką.

- A widziałaś tego feniksa?

- Tak był piękny, zachwycający!!!

Powoli poszyłyśmy na transmutację. Po lekcjach opowiemy wszystko dziewczynom. Zdążyłyśmy już stworzyć zgraną paczkę.