Wyjaśnienia

Przybiegłam do Pokoju Wspólnego. Nie było tam Blum, ale była Rubi. Siedziała wśród jakichś przystojnych chłopaków. Między innymi byli tam  Remus. I wtedy to do mnie dotarło: skoro Blum jest księżniczką, a Rubi jej siostrą do ona też musi być księżniczką. Podeszłam do niej.

- Hej Lily! - przywitała mnie Rubi

- Cześć! Słuchaj nie widziałaś Blum? - spytałam

- Jest na błoniach. - odpowiedział za nią Remus

- O co chodzi? - spytała Rubi

- Muszę porozmawiać z wami obiema.

- Moja siostrunia chyba szybko nie wróci więc lepiej powiedz teraz. - nie odezwałam się. - No wyrzuć to z siebie.

- Dlaczego nie powiedziałaś mi, że jesteś księżniczką? - szepnęłam.

Rubi uśmiech zszedł z twarzy wpatrywała się we mnie. Chłopcy spoglądali to na mnie, to na Rubi.

- S-skąd o tym wiesz? - spytała moje przyjaciółka po chwili

- Taka dziewczyna, ma na imię Zofia mi powiedziała. - tym razem to Rubi zatkało - Powiedziała, żebym nie była zazdrosna o Blum,  i że nie mogę się równać z księżniczką.

- Lily, bardzo mi przykro, ze to tak wyszło.

- Ale... dlaczego nic nie powiedziałyście?

Nagle za mną pojawiła się Blum i odpowiedziała na moje pytanie. Chyba słyszała naszą rozmowę.

- Nie lubimy o tym mówić. Uwierz to nie jest przyjemnie.

- Jak to?

- Zwyczajnie. Gdy o tym opowiadamy ludzie na nas tak dziwnie patrzą. Jakby się bali, że  coś im zrobimy. Doniesiemy o nic matce albo coś w tym stylu.

Sama nie wiedziałam co powiedzieć, jak to możliwe, że dwie z czterech moich najlepszych przyjaciółek są księżniczkami. To dziwne. Pewnie dlatego o tym nie opowiadały. Z drugiej strony czy to, że nie powiedziały znaczy, że nam nie ufają? Nie wiem. W końcu spytałam:

- Myślałyście, że się od was odwrócimy? Zaczniemy inaczej traktować? Jak kogoś lepszego kogo należy się bać, nie jak przyjaciółki?

Obie bliźniaczki pokiwały głowami.

- Skąd wam takie pomysły do głowy przychodzą? - spytałam

- Inni tak reagowali.

- Oj dziewczyny...

- Obiecaj, że nie powiesz Ann i Dorcas.

- O cym ma nam nie powiedzieć?

Przed nami jak spod ziemi wyrosły Ann i Dorcas. Bliźniaczki wyglądały na zakłopotane.  Postanowiłam więc, że ja odpowiem.

- O tym, że Blum i Rubi są księżniczkami.

- CO?! - krzyknęły równocześnie Dorcas i Ann. Chyba przeżyły taki sam szok jak ja.

- To prawda. - szepnęła Blum

- Ale... jak to? - spytała Dorcas

- Normalnie, pochodzimy z królewskiej rodziny. Nie chciałyśmy o tym mówić bo bałyśmy  się, że przestaniecie nas traktować jak równe, a my tego nie chcemy.

- Ale skąd Lily o tym wie?

- Dowiedziałam się od Zośki ze Slitherinu.

Dziewczyny spojrzały na mnie.

- Najeżdżała na mnie za to, że naskarżyłam McGonnagal na Jamesa i Syriusza i wtedy się wygadała.

Rubi i Blum spuściły głową. Chyba bały się, że jednak się od nich odwrócimy.

- Dziewczyny. - powiedziała Ann. - Nie odwrócimy się od Was.

- Serio?
- Oczywiście! - opowiedziałyśmy razem wszystkie trzy ( to znaczy ja, Ann i Dorcas )

- Dzięki. - odpowiedziały bliźniaczki i rzuciły nam się na szyje.

- Już dobra... Rubi! Udusisz mnie! - krzyknęła Dorcas

Rubi puściła Dorcas i wszystkie się roześmiałyśmy.

- Lily, muszę z tobą o czymś pogadać. - powiedziała Blum gdy już się uspokoiłyśmy

- O co chodzi?

- Dlaczego naskarżyłaś na mojego chłopaka i  Syriusza?

Zrobiło mi się głupio. Potter i Black tak mnie wkurzyli, że zapomniałam, iż ten pierwszy debil jest chłopakiem mojej przyjaciółki.

- Po prostu strasznie mnie wkurzyli. Poza tym należało im się.

- Lilka! To mój chłopak.

- Przepraszam. Trochę mnie wtedy poniosło. Wybaczysz mi?

- Pewnie! Przecież jesteś moją przyjaciółką.

- Dzięki.

- Ale nie wiem czy James ci wybaczy.

- Mam go gdzieś! Może mi nie wybaczać, nie obchodzi mnie to. - powiedziałam zgodnie z prawdą.

- Wiesz zadziwiasz mnie. Jesteś jedyną dziewczyną w szkole, której nie pociągają te jego cudne oczy.

Wzruszyłam tylko ramionami i uśmiechnęłam się. 

- Muszę już iść. - powiedziałam - Jestem zmęczona. Idę spać.

 Ruszyłam do dormitorium i rzuciłam się na łóżko. No właśnie. Dlaczego ja właściwie nie zakochałam się w Jamesie? Pewnie dlatego, że jest taki dziecinny, poza tym ja jestem jeszcze za młoda na prawdziwe uczucie.