Lekcja latania

Od tamtego wydarzenia minęło parę dni. James nie odzywa się do mnie. Śmiertelnie się obraził. Trudno przeżyję. Był juz koniec października. Nauczyciele zaczęli zadawać więcej zadań. Przyzwyczailiśmy się już do wszystkich lekcji, jednak nadal czekaliśmy na jedną: latania na miotłach. Najbardziej nie mógł się doczekać Potter. Blum opowiadała, że gdy miał pięć lat dostał na urodziny małą miotełkę. Kiedy tylko ją zobaczył... wyleciał przez okno! Potter podobno umie już latać. Black też. Skąd o tym wiem? Blum opowiada. Na początku dziwiłam się skąd ona to wie. Ale przecież jest dziewczyną Jamesa. pewnie on jej opowiada. Tak, czy inaczej w końcu nadszedł ten dzień. Weszłam pierwsza więc poszłam do łazienki, załatwiłam tam wszystkie swoje sprawy i dopiero wtedy obudziłam dziewczyny. Zaczęłam od Dorcas. Wyjątkowo łatwo poszło. Narzekała tylko, ze nie spała pół nocy. Tak jak wszyscy denerwowała się przed lekcją latania. Gdy Dorcas zajęła łazienkę ja obudziłam Ann. Ona też natychmiast wstała. Razem budziłyśmy bliźniaczki. Blum po raz pierwszy odkąd ją znałyśmy nie chciała wstawać. Leniuch. Zaczęłyśmy więc od Rubi. Po dziesięciu minutach namów wstała. Przyszedł czas na Blum. Dorcas wyszła z łazienki a Ann do niej weszła. Ani ja, ani Dorcas nie mogłyśmy dobudzić Blum. Cały czas odwracała się do nas plecami. W końcu podeszła do niej Rubi i powiedziała:

- Blum, James tu jest!

Dziewczyna od razu podskoczyła. Całkowicie się rozbudziła. Kiedy zorientowała się, że to tylko żart była wściekła. Chciała wręcz zamordować Rubi, która umknęła jej do łazienki, z której właśnie wyszła Ann. Gdy Rubi wyszła łazienkę zajęła Blum. O siódmej trzydzieści cała nasza piątka była już na śniadaniu.

- Co mamy pierwsze? - spytałam Ann

Dziewczyna spojrzała na plan lekcji:

1. Transmutacja

                                                                           2.Zaklęcia

                                                                           3. Eliksiry

                                                                           4. Latanie na miotłach

                                                                           5. Zielarstwo

- Tansmutacja. - odpowiedziała mi Ann

- Super. - powiedziałam

Transmutacja była moim ulubionym przedmiotem z chęcią więc na nią poszłam. Na ogół nigdy nie mam problemów ze słuchaniem McGonnagall. Mówi ona przecież ciekawie i interesuje mnie to o czym opowiada. Dziś jednak denerwowałam się przed lekcją latania. W ogóle nie rozumiałam słów nauczycielki. Nic dziwnego, że gdy profesorka mnie spytała nie wiedziałam o co chodzi?

- E... może pani powtórzyć pytanie? - spytałam

- Nie słuchałaś? - odpowiedziała mi pytanie profesor McGonnagal

Nie ośmieliłam się odpowiedzieć. Spuściłam tylko głowę.

- Cóż panno Evans. Zdarzyło ci się to po raz pierwszy więc tym razem ci daruję.

- Dziękuje pani profesor.

McGonnagall  upomniała mnie jeszcze trzy razy za czwartym wlepiła mi szlaban i Gryffindor stracił 15 punktów. Na zaklęciach nie było lepiej. Tę lekcję też lubiłam bo prawie nigdy nic nie pisaliśmy, Flitwick nie robił wykładów, tylko krótko tłumaczył na czym polega zaklęcie, ż później je ćwiczyliśmy. Zwykle szło mi nieźle, ale dziś nic mi nie wychodziło. Na szczęście nie zarobiłam szlabanu i nie straciłam punktów ale nauczyciel kazał mi zostać chwile po lekcjach i spytał:

- Lily, wszystko w porządku?

- Tak, panie profesorze. - odpowiedziałam

- Jesteś pewna? Dziś jako jedyna nie wykonałaś poprawnie zaklęcia Wingardium Leviosa.

- Tak wszystko w porządku. Po prostu  mam lekką tremę przed lekcją latania.

- Rozumiem. Nie martw się na pewno świetnie ci pójdzie.

- Dziękuję.

- Idź już Lily. I poćwicz zaklęcie.

- Dobrze, dowidzenia

- Do widzenia.

Poszłam na eliksiry. Niestety zamyśliłam się i poszłam w złą stronę. Zorientowałam się dopiero gdy doszłam na szczyt wieży północnej. Szybko pobiegłam do lochów na eliksiry, ale i tak się spóźniłam. Slughorn - profesor eliksirów bardzo mnie lubił, byłam jedną z jego ulubionych uczniów mimo tego, że chodzę do Gryffindoru. Uważał, że jestem wyjątkowo uzdolniona. Tylko dlatego nie dał mi szlabanu za spóźnienie. Dał mi go za to, że coś pochrzaniłam w eliksirze i ten wybuchł na całą salę. Wszyscy byli zaskoczeni, że mi coś nie wyszło. A ja? Ja pragnęłam tylko, żeby ten dzień się skończył Dzień się nie skończył, ale eliksiry tak. Poszłam więc wraz z przyjaciółkami na tą przeklętą lekcję latania. Naszym nauczycielem był Vladimir Collaps. Wyjątkowo nieprzyjemny facet. Najpierw kazał nam stanąć po lewej stronie miotły, wyciągnąć rękę i krzyknąć "Do mnie!" Po raz pierwszy tego dnia coś mi się udało. Tak! Zgadliście! Miotła podleciała do mojej ręki! Tyle, że za piętnastym podejściem. Nauczyciel był mną zażenowany. Później pokazywał nam jak chwycić miotłę, aby z niej nie spaść. Oczywiście musiał poprawić mój chwyt.

- Gdy powiem trzy odbijecie się mocno od ziemi, delikatnie za rdzenie kij i wyrównacie lot zrozumiano? - spytał Collaps

- TAK! - odpowiedziała chórem klasa.

- Świetnie. Raz, dwa i...TRZY!

Zrobiłam wszystko co nauczyciel kazał, ale moja miotła zaczęła wariować! Latała w kółko, wierzgała, starała się mnie zrzucić. Niestety udało się jej. Po chwili spadłam z miotły. Leciałam w dół, gdy byłam już tuż nad ziemią ktoś mnie złapał. Nie wiedziałam kto bo miałam  zamknięte oczy. ten ktoś wylądował ze mną i spytał cicho:

- W porządku Liluś?

Nie musiałam otwierać oczu by wiedzieć kto mnie złapał.

- James! - krzyknęłam