Ann... Jessica... Emily... Rubi...

- Czy ja cię ranię?

Jej pytanie dźwięczało mu w uszach. Czy go rani? Cóż to za pytanie. Miał dwie możliwości powiedzieć to co pokrzepiłoby ją na duchu lub prawdę. Wybrał tę drugą możliwość.

- Tak Blum, robisz to codziennie. Śmiejąc się z dala ode mnie, będąc blisko z Potterem , ostatnio kiedy podcięłaś sobie żyły, bolało mnie to bardziej niż ciebie, a kiedy byłaś w śpiączce cierpiałem tak jak ty nigdy nie będziesz cierpieć nie pozwolę na to. Bo mimo wszystko ja cię nadal kocha, Blum więc nie płacz, zrób to dla mnie.

Chłopak otarł delikatnie łzy z jej policzka, a ona zrobiła coś niespodziewanego. Pocałowała go. W same usta. Chłopak zaskoczony zaczął  odwzajemniać pocałunek. Czuł się jak w niebie. Dziewczyna całowała go zachłannie, wydawało się, że jej tego brakowało. Śnieżyca oszołomiony tym co się dzieje pomyślał tylko że jej zachowanie przypomina teraz Wampira, który był bliski szaleństwa z pragnienia i wreszcie mógł zaspokoić potrzebę.

Dopiero po paru minutach młody Jamano zrozumiał co się dzieje. Dziewczyna, którą kochał może i właśnie całowała go tak jakby o niczym innym ostatnio nie marzyła, ale wiedział, że zaraz się od niego oderwie, przeprosi i odejdzie. Sam więc przerwał pocałunek chodź jego serce rozrywało się właśnie na kilkaset części.

- Blum… - w jego ustach jej imię brzmiało tak miękko i pięknie, najpiękniej na świecie.

- Śnieżyca… Ja… Ja cię przepraszam… Poniosło mnie, nie powinnam była… To wszystko dlatego, że nie chcę cię ranić… Masz prawo mnie znienawidzić, ale mimo to proszę abyś mi wybaczyć.

- Nie umiałbym cię znienawidzić bez względu na to co byś zrobiła – powiedział – Bo miłość jest silniejsza niż wszelka nienawiść.

Dziewczyna popatrzyła na niego, w jej oczach była niepojęta rozpacz. Odwróciła się i odeszła do dormitorium.

Kiedy 2 godziny później wróciłyśmy z imprezy zobaczyłyśmy ją siedzącą w otwartym oknie, nadal płaczącą.

- Blum co się stało? – pierwsza podbiegła do niej Dorcas

- Nic – rudowłosa szybko otarła łzy – Gdzie byłyście.

- Na imprezie, u Huncwotów – odparłam wyciągając ją z okna i zamykając je . W pokoju panował niezły mróz. – Odbija ci zupełnie na polu jest -15 stopni, a ty sobie tak siedzisz?

- Lily, nie odrzucaj miłości Jamesa,  on naprawdę cię kocha ,spróbuj przynajmniej, spróbuj odwzajemnić jego uczucia.

- Ale…

- Proszę.

- No dobrze – uległam w końcu choć wcale nie zamierzałam się umawiać z Potterem – Zatańczę z nim na jutrzejszym balu, chociaż idę z Syriuszem. Remus wziął Dorcas, a ty? Śnieżyca?

Rudowłosa zaprzeczyła.

- Będę tam występować – odparła – nie mam czasu na zabawę.

- Oh, no to powinnaś wypocząć ,  marsz do łóżka. Zakomenderowałam

- Wyspałam się, leżałam w łóżku przez ostatni miesiąc nie pamiętasz? – w jej głosie był lekki żal

- Pamiętam, ale i tak jesteś wykończona.

- Eh… Niech ci świeci Evans – jęknęła wreszcie poddając się.

***

Następny dzień minął nam pod znakiem przygotowań do balu i… doprowadzania do porządku Blum. Wsadziłyśmy ją do łazienki na 3  godziny, aby się zrelaksowała kąpielą, a potem pokazałyśmy jej ciuchy w jakich miała wystąpić. Na wszystko była obojętna. Bez żadnych zastrzeżeń zgodziła się odtaić przed nami swój repertuar na ten dzień. Wiedziałyśmy, że przed występem musi przećwiczyć wszystkie piosenki, jednak żadna z nas nie miała na tyle  kompetencji żeby ją oceniać. Na pomoc przyszedł nam Mathias. Oczywiście byłam tym zachwycona. Przecież właśnie po to unikałam go przez ostatnie tygodnie. Starałam się jednak nie fundować nam nieprzyjemnej atmosfery, on też nie. Dorcas zachowywała się jakby nie zauważała, że staramy się na siebie nie patrzeć i gadała za całą naszą trójkę.  Ja i Ryan tylko od czasu do czasu przyznawaliśmy jej rację. To ją satysfakcjonowało. Blum głównie śpiewała w kółko swoje piosenki, mój były od czasu do czasu ją poprawiał.

Wreszcie równo o 19 spotkałam się z Syriuszem , byłą jak zwykle bardzo przystojny i nawet powiedział kilka miłych słów na temat mojej pomarańczowej sukienki. Dorcas też została komplementowana przez Syriusza.

 Wielka Sala była pięknie udekorowana. W jej kątach stały olbrzymie choinki poobwieszane bąbkami i łańcuchami. W Powietrzu unosiły się świece, przy ścianach stały stoły wraz z zastawą, od stołu nauczycieli wstał Dyrektor.

- Moi drodzy, zanim czkniemy zabawę chciałem ogłosić parę rzeczy. Na początek: Niestety z Hogwartu odeszła jedna z naszych uczennic: Ann Potter, nie wróci już do nas po świętach, zaczęła ona naukę w szkole  Magii we Francji…

Zamarłam, spojrzałam na dziewczyny i Huncwotów. Dlatego Ann tak czule się z nami żegnała? Wiedziała, że już nie wróci, ale dlaczego nic nie mówiła.

- Nie chciała żebyście to za bardzo przeżywały – powiedziało mnie cicho James

- Wiedziałeś – spytałam zaskoczona, dlaczego on wiedział, a ja nie?

- Pewnie, to w końcu moja siostra!

No tak, w sumie nie powinnam się dziwić, James i Ann nigdy sięga dobrze nie dogadywali, ale jakby nie było są w końcu rodzeństwem… Westchnęłam i zaczęłam znów słuchać dyrektora.

 - …A teraz dużo lepsza wiadomość, do naszej szkoły przepisały się2 uczennice a jedna wróciła po pół rocznej przerwie. Całą trójka zostanie teraz przydzielona do domów:

 Przed stołem nauczycieli pojawił się taboret.

- Emily Cullen.

Do WS Weszła dziewczyna o ciemnobrązowych włosach. Była szczupła i opalona uśmiechnęła się niepewnie do tłumu uczniów i usiadła na taborecie zakładając tiarę przydziału.

- GRYFFINDOR!!! – ryknęła tiara

Dziewczyna uśmiechnięta zeszła w tłum. Była ubrana jak na bal w żółtą sukienkę na szyję z pięknym kwiatem.

- Jessica Newton.

Jessica okazałą się także opaloną blondynką, niebieskie oczy świdrowały profesor Mcgonnagal, po chwili usiadła na taborecie, a tiara ją także przydzieliła do Gryffindoru.

- Rubi Ryan.

Popatrzyłam na Dorcas, Gdzie też teraz mogła być Blum. Zapewne gdzieś za niewielką sceną przygotowaną specjalnie dla niej.  Ciekawe czy wiedziała o tym, że jej siostra wróciła?

Tiara chwilę się zastanawiała, ale w końcu wykrzyknęła:

- SLITHERIN!!!

Ciekawe… Ostatnim razem dokonała zupełnie innego wyboru.

- Moi drodzy – powiedział Dumbledore – Mam jeszcze tylko jedno do powiedzenia: CZAS ROZPOCZĄĆ BAL!!! Będziecie się dziś bawić przy utworach przygotowanych dla Was przez waszą szkolną koleżankę BLUM RYAN!

Na scenę wyszła Blum.

- Hej kochani, mam nadzieję, że będziemy się dziś razem dobrze Bawić! Zaczniemy od utworu Pt  Kotka na gorącym dachu*

Księżyc zwabi mnie nocą aż na dach 
a gdy zblednie i zajdzie 
śladu po mnie nie znajdziesz 
znów się zjawię 
kiedy noc mi schronienie da…

Tańczyłam z Syriuszem do tego, a potem do piosenki Honey, Honey.

- Kochani, wiem, że marzycie o jakiejś pięknej romantyczniej balladzie, przy której moglibyście się pokołysać ze swoją drugą połówką, a wasze życzenie jest dla mnie rozkazem.

To jest dla mnie cud że patrzę jak uśpiona ponad słowa
które podałeś mi jak lód
I tyle z tego wiem co trwać ma jest na chwile
Gdy zabrakło Twoich rąk 
moje stały się niczyje
Nie wierzyłam w to że żyję**

Po jeszcze kilku piosenkach usiedliśmy aby się czegoś napić  kiedy niespodziewanie podszedł do nas mój dawny przyjaciel z którym strasznie długo nie rozmawiałam, Severus  Snape. 

- Lily… Eee. .. Zatańczysz?

- Pewnie – uśmiechnęłam Siudo niego. To właśnie Severus opowiedział mi kiedyś wszystko o Hogwarcie.- Zaraz wrócę Łapo – zwróciłam Się do mojego partnera

Zaczęłam tańczyć z Severusem do piosenki ”Chcę tu zostać”***. Chłopak co jakiś czas nadeptywał mi na nogi, ale udawałam, ze tego nie zauważam.

- Więc… Eee.. Lily, co tam u ciebie? Dawno nie rozmawialiśmy.

- Wiem – odparłam lekko – tak jakoś wyszło, ta cała sprawa z Blum tak mnie pochłonęła, że nie miałam czasu na nic innego. No i jeszcze ta nauka.  A co u ciebie?

- Nic, to samo, tylko, że moi przyjaciele nie próbują popełnić samobójstwa.

Spojrzałam na niego lekko urażona.

- Przecież się pozbierała – spojrzałam w kierunku sceny – Każdy ma czasem depresję.

- Ty też? Przecież  chodzisz z największym przystojniakiem Hogwartu – Syriuszem Blackiem, którego uwielbiają wszystkie dziewczyny.

Zamurowało mnie. Ja z Łapą? Lily i Syriusz? Evans i Black? Skąd komukolwiek mogło to przyjść do głowy? Oczywiście ja bym chciała, Syriusz jest… wydaje mi się ostatnio taki cudowny, niesamowity. Chryste Evans! O czym ty myślisz?! To Black, przyjaciel Pottera z którym poszłaś na ten bal żeby nie iść z nim samym.

- Sev, ja nie chodzę z Syriuszem. – powiedziałam – Nigdy z nim nie chodziłam i pewnie nie będę. Skąd ci to przyszło do głowy?

- Nie wiem, u nas w Slitherinie tak mówią. – odparł zmieszany jeszcze bardziej Snape. Zrobiło mi się go żal. Nie pasował do domu, do którego trafił.

- U Was w Slitherinie gadają bzdury! – ucięłam

Piosenka się skończyła. Mój przyjaciel chciał mnie chyba poprosić o jeszcze jeden taniec kiedy obok nas pojawiła się Rubi w czerwonej seksownej sukience odsłaniającej według mnie o wiele za dużo i uśmiechającej się do mnie pogardliwie.

- Severusie, a może byś tak zostawił szlamę i zatańczył z kimś wartościowym?

Obrzuciłam ją wściekłym spojrzeniem. Co ona sobie myślała. To, ż jest czystej krwi nie oznacza, że jest ode mnie lepsza.

Uspokój się Lily – powiedziałam sobie – ona nie jest tego warta.

- Zobaczymy się później Sev – powiedziałam i odeszłam usłyszałam jeszcze komentarz Rubi:

- Sev? Boże Severusie, cóż to za idiotyczne zdrobnienie!

- Lily lubi mnie tak nazywać i proszę cię Ru , nie wyzywaj jej to moja przyjaciółka. – powiedział

Muszę przyznać, że zaskoczył mnie taką postawą.

- Moja też, tyle że była.

***

Bal skończył się niewiele po pierwszej w nocy, w raz z Dorcas i Blum poszłam zadowolona z życia do naszego dormitorium, a tam, już czekała na nas niespodzianka. Stare łóżko Ann i to, które dawniej należało do Rubi było zajęte przez dwie dziewczyny. Jedna – blondynka rozłożyła się na nim wygodnie i uśmiechała się do nas szeroko, druga szatynka rozpakowywała się, kiedy weszłyśmy popatrzyła na nas niepewnie.

- Eee….  Co wy tu robicie? – spytała Dorcas zaskoczona

- A może by tak cześć – blondynka wstała – Jestem Jessica Newton, a to Emily Cullen, jesteśmy nowe i mamy tu mieszkać.

- No tak, - powiedziała Dorcas – mogłyśmy się spodziewać, że nie pozwolą nam tu mieszkać w trójkę.

Dor miała gorszy dzień. Wiedziałam,  że mni zazdrościła tego, że mogłam tańczyć do woli z Syriuszem.

- Cześć – przywitałam się – fajnie, że będziemy teraz współlokatorkami – Jestem Lily Evans. – uśmiechnęłam się

- A ja Blum Ryan – powiedziała płomiennowłosa

- To ty jesteś tą świetną piosenkarką – podekscytowała się Jessica – Byłaś dziś świetna!

- Dzięki.                   

- A ta dziewczyna, co została przydzielona do Slitherinu… Miała na imię chyba Rubi… to jakaś Twoja rodzina?

- Taaa  moja  siostra…. Niestety.

***

Było już grubo po północy kiedy na jednym z korytarzy Hogwartu spotkały się dwie siostry bliźniaczki. Blum Ryan i Rubi Ryan uściskały się mocno, tak dawno się nie widziały, postanowiły zakopać topów wojenny nie mówiąc jednak o tym swoim przyjaciołom.

- Rubi… Poprosiłaś tiarę żeby cię przydzieliła do Slitherinu  –  Blum  nie  kryła przed siostrą zdziwienia.

- Wiedziałam, że się zorientujesz – zaśmiała się cicho

- Ale… Dlaczego?

- Uznałam, że tak będzie lepiej. Zaufaj mi.

an>  Z wyjątkiem jednego.

- Kompletnie nic nie jarzę z tego wróżbiarstwa – powiedziała Dorcas, kiedy szłyśmy na te zajęcie.

- Noo, dla mnie to też czarna magia – zgodziłam się – naprawdę nie wiem co mnie podkusiło, żeby zapisać się na ten przedmiot.

- Nie wierzę, że to mówię, ale w 100% się z Wami zgadzam – powiedziała Ann

Weszłyśmy do Sali i ta kompletnie absurdalna lekcja się zaczęła.

Wróżyliśmy z fusów. Błam przekonana, że zaraz usnę lub wybuchnę wściekłością. Śnieżyca też nie tryskał radością. Siedział zmyślony i wpatrywał się w fusy z otępieniem. Byłam ciekawa o czym myśli, a myślał oczywiście o Blum. Cały cza Martwił się o nią, zastanawiał się czy naprawdę nie może nic zrobić. Był gotowy poświęcić swoje własne życie byleby tylko ona z tego wyszła. Nagle stanęła przed nim nauczycielka.

- Za parę lat to się stanie – powiedziała grubym zmienionym  głosem, wpatrywała się w Śnieżycę, źrenice jej się powiększyły.. – Twój brat pomoże ci w dokończeniu tego  o co tak się starałeś, a ta dla której to zrobiłeś nawet nie zapłacze nad twoim ciałem…

Nauczycielka zamrugała gwałtownie oczami. – Co ja to chciałam…? Aha, panie Jamano, proszę mi powiedzieć co widzi pan w swoich fusach.

Śnieżyca odpowiedział jakąś głupotę, a ja nie mogłam się skupić na fusach do końca lekcji. Kiedy wreszcie nauczycielka pozwoliła nam wyjść podeszłam do niego.

- Co to było ? – spytałam bez zbędnego pardonu

- Co? -  spytał chłopak udając, że nie wie o co mi chodzi, ale wiedział, widziałam to w jego oczach które patrzyły gdzieś w bok.

- Dobrze wiesz! – warknęłam – Ta przepowiednia którą powiedziała ci Telawney! Wiesz, że była prawdziwa, ona się tak zwykle nie zachowuje!

- Daj spokój Lily, ta nauczycielka to wariatka, ja przecież nawet nie mam brata…

- Ale…

- Proszę odpuść- powiedział i odszedł

***

Mijały dni i tygodnie, stan Blum nieznacznie się poprawiał. Codziennie wpadałyśmy do niej po lekcjach opowiadałyśmy co się ciekawego wydarzyło, dziewczyna zawsze chciała poznać najgorętsze ploteczki. Z kolei kiedy nas nie było prawie cały czas siedział przy niej Mathias, za to kiedy tylko zapadała z sen do Skrzydła Szpitalnego wchodził Śnieżyca. Pewny, że dziewczyna śpi mocno głodził ją delikatnie po twarzy, bawił się jej płomiennymi włosami i szeptał czułe słowa. Wiedziałam o tym, ponieważ nie raz kiedy wchodziła po coś do SS a ona spała widziałam go przy niej. Nadeszły wreszcie święta, postanowiłam spędzi je w Hogwarcie chociaż chciałam zobaczyć znów Petunie i rodziców. Jednak Dorcas musiała zostać, bo jej rodzice postanowili odwiedzić Francję i nie wróciłaby na czas do szkoły więc jako Dobra Przyjaciółka postanowiłam jednak zostać. Szczególnie, że Ann kategorycznie uznała, że wyjeżdża, szkoda, że jej brat nie doszedł do tego samego wniosku i nie żegnał się z nami w dzień wyjazdu, a pożegnanie było wyjątkowo łzawe, sama nie wiem dlaczego.

- Oh dziewczyny będę tęsknić- przytuliła nas wszystkie po kolei po raz piąty.

- Daj spokój – zbagatelizowałam- nie żegnamy się przecież na zawsze!

Blondynka uśmiechnęła się  - Dziękuję Wam, za wszystko co zawsze dla mnie robiłyście! Jesteście najlepsze!

- Wiemy! – powiedziała Dori. – Trzymaj się.

Wsiadła do pociągu i odjechała.

Nadszedł wigilijny wieczór. Ja i Dorcas poszłyśmy do pokoju Huncwotów gdzie zorganizowaliśmy imprezę. Świetnie się bawiliśmy tej nocy byłam jednak trochę nieswoja. Dobrze wiedziałam, że Śnieżyca Jamano jak co noc siedzi sam w PW i wpatruje się w ogień w kominku. A to przecież wigilijna noc, nikt nie powinien być sam. Proponowałam Śnieżycy by do nas dołączył jednak on uparcie się nie zgadzał. Dla niego najlepszą możliwością było spędzenie tego dnia myśląc o ukochanej dziewczynie. Wpatrywał się w ogień już kilka godzin i ani trochę nie miał dosyć. Wreszcie równo o północy zaczęły bić dzwony, na chłopaku nie robiło to większego wrażenia, dopiero kiedy dźwięk ucichł usłyszał za sobą cichy szmer, zareagował jednak dopiero wtedy kiedy usłyszał znajomy głos.

- Śnieżyca… Czy ja cię ranię…?

Odwrócił się powoli i zobaczył rudowłosą dziewczynę o pięknych, pełnych blasku oczach, przyodzianą w dopasowaną żółtą sukienkę, która wpatrywała się w niego ze smutkiem…