Ann się kocha w...

To zaskakujące! Dopiero co po raz pierwszy przekraczałam próg Hogwartu a już są egzaminy. To znaczy za tydzień o godzinie ósmej rano wejdę do Sali i zdam egzamin z transmutacji.

- Strasznie się boję! A jak nie zdam?

- Lilka nie wydurniaj się – powiedziała Dorcas – Ty na pewno zdasz. Niema szansy żeby nie. A ja?!

- Ty Dori zdasz, ale ja na pewno nie. – jęknęła Rubi.

- Dziewczyny, dajcie spokój wszystkie zdamy, tylko trzeba się pouczyć jeszcze trochę. – pocieszyła nas nasza optymistka Blum

- A co my niby robimy? – zdenerwowała się Rubi

- No ty chyba się nie uczysz. – zakpiła z niej siostra

No i tak rozpętała się siostrzana kłótnia. Dziewczyny skakały sobie do oczu.

- Uspokójcie się! – krzyknęła zdenerwowana Ann, która do tej pory nie brała udziału w konwersacji tylko siedziała z nosem w książce. Miała dziś wyjątkowo zły humor.

- Annuś, co ci? – spytała zaskoczona zachowaniem zwykle spokojnej i opanowanej przyjaciółki Rubi.

- Nic takiego.

- Ann, nie umiesz kłamać. – oznajmiła Dorcas

- Wiem. – mruknęła posępnie Potterówna.

- James ci coś zrobił? – spytałam

- Nie… nie on.

- A kto? – zdenerwowała się Blum

- Nikt, nikt. – uspokoiła ją dziewczyna.

- Więc co się stało? – zapytałam

- Widziałyście dziś Remusa?

- Nie. – odparłyśmy zgodnie

- A co? Martwisz się o niego? – Dorcas jak zwykle dociekliwa.

- Dorcas co to za pytania?  - oburzyła się Ann

- No właśnie. – podchwyciła Rubi – Przecież wiadomo, że Ann się martwi o Remusa.

- Wcale nie! – zaczęła się bronić siostra największego gumochłona świata, który jest obecnie moim przyjacielem. Wymusił to przez szantaż!

- Nie w ogóle. – rzekły równocześnie Ryanówna i  Meadowesówna.

- Nie!

- Uważaj bo uwierzę! – rzekła Rubi

- To uwierz!

- Ludzie Ann kocha się w… - Dorcia zaczęła krzyczeć na całe PW lecz Ann jej przerwała

- Zamknij się!

Dori się przyciszyła a Ann spiorunowała ją  wzrokiem. Przez chwilę skakały sobie do oczu, ale nie było im dane się znów pokłócić, bo podeszli ido nas James, Syriusz i Peter.

- W kim kocha się moja siostrzyczka? – spytał James siadając obok mnie.

- W nikim. – warknęła Ann

Atmosfera zrobiła się napięta, postanowiłam ją ratować.

- Chłopaki, gdzie zgubiliście Remusa. - spytałam

- Pojechał do chorej matki. – odparł bez zająknięcia Syriusz.

- Co? – zdziwiła się Blum – Był u niej w zeszłym miesiącu.

- Tak, ale ona jest bardzo ciężko chora. – rzekł James – wiesz Liluś, jakbyś ty była chora, ja bym się tobą zajął. – dodał zwracając się do mnie.

- Oj to ja się szybko nie rozchoruję – zaśmiałam się – I nie mów do mnie Liluś – dodałam już poważniejszym tonem.

- Wybacz Lilka.

- Tak lepiej. – mruknęłam

- To kiedy Remus wróci?? – spytała zniecierpliwiona Ann

Peter już miał jej odpowiedzieć lecz James był szybszy.

- Powiem ci jak mi powiesz w kom się bujasz.

- Spadaj. – warknęła rozeźlona dziewczyna.

- Oj, Ann! – rzekł Syriusz - Nie bądź taka! Powiedz nam.

- Po co?

- Jesteśmy ciekawi. – Syriusz zrobił słodkie oczy

- Nie mam wam czego mówić bo w nikim się nie bujam. – ucięła rozmowę blondynka

- Ale….. – James zaczął sprzeciw.

- Powiedzcie lepiej co z tym Remusem. –zmieniłam temat

- Eh… no dobrze, dla ciebie wszystko Liluś… to znaczy Lily. Remus wróci za dwa dni.

- Dzięki James. – powiedziałam i pocałowałam go w policzek.

Chłopak rozpromienił się i zarumienił. Jego piękne orzechowe oczy zaświeciły się.

- A teraz przepytaj mnie z zaklęć. – dodałam i wręczyłam Potterowi książkę.

- Co…. No dobra. – zgodził się. – Dlaczego ja ci nie umiem odmówić.

- Nie wiem. – odparłam

- A ja wiem. – uśmiechnął się łobuzersko. – Bo cię kocham.

- Potter, nie zapominaj, że jesteśmy TYLKO przyjaciółmi. I to dlatego, że mnie do tego zmusiłeś.

- Wybacz Lilka.

- Niema sprawy, ale przepytuj z tych zaklęć

- Dobra, więc podaj formułę zaklęcia lewitującego….