Przegrany mecz

- Lilka proszę!

- Nie.

- Liluś, nie bądź taka!

- Nie.

- To już ostatni mecz!

- Nie.

- Lily, jeśli ci się nie spodoba nigdy więcej nie pójdziemy!

- Obiecujecie?

- Tak!!!

- No dobra.

- JEST!!!!

Dziewczynom nareszcie udało się mnie przekonać bym poszła na ostatni w tym sezonie mecz quidditcha. Na wcześniejsze nie chodziłam bo zawsze było mnóstwo nauki, a poza tym nie interesowało mnie to. James co prawda mówił, że w przyszłym roku będzie grał, Syriusz również, ale ja nie wierzę. Jakowi się dostaną do drużyny to ja… Co ja wtedy zrobię?  Szybko ubrałam się w barwy Gryffindoru i pięć minut przed meczem wraz z dziewczynami i chłopakami byliśmy na trybunach. Mecz komentował Paul Violent

- … Jordan podaje kafla  do Filer  ten leci do bramki i.... GOL! 10: 0 dla Gryfonów.! Kafla przejmuje Goyle podaje do Tirey….. Jaka ta dziewczyna ma zgrabne nogi…. Przepraszam pani profesor. Tak więc Slitherin wyrównał!

Po dziesięciu minutach Slitherin prowadził 60:20.

- Malfoy chyba zobaczył znicza…. Tak, leci w jego stronę… Yeti również, lecą…. I….. Malfoy złapał znicza, mecz skończony Slitherin wygrywa 210:20.

- Jak ja i Syriusz w przyszłym roku dostaniemy się do drużyny to wygramy. – powiedział James

- Dobrze wiesz, że nie dostaniecie się do drużyny. – odparłam

- Dostaniemy się Liluś.

- Ta…..Jasne.

- Dostanę się dla ciebie.

- Potter, nie żartuj.

- Nie żartuję.

- Wiesz co?

- Co?

- Jeśli dostaniesz się w przyszłym roku do drużyny to się z tobą umówię. – rzekłam bez zastanowienia.

- Naprawdę?! Jejku, Liluś umówisz się ze mną.

- Jak się dostaniesz do drużyny. – mruknęłam z powątpiewaniem.

- Dostanę się! Zobaczysz! Szykuj się już na randkę!

Wzniosłam oczy do nieba i poszłam się jeszcze pouczyć

***

 Nareszcie egzaminy się skończyły! W sumie to były proste! Ale za cztery lata sumów nie zdam. Poszłam z przyjaciółmi nad jezioro, było strasznie gorąco, nic dziwnego była połowa czerwca. Rozłożyliśmy koce. Ściągnęłam letnią sukienkę i zauważyłam spojrzenie Pottera Patrzył się na mój dwuczęściowy strój kąpielowy.

- Tak? – spytałam – O co chodzi?

Do Pottera chyba nie dotarło, że ktoś coś do niego mówił.

- Potter! Żyjesz? Ziemia do Jamesa!

- C-co? Mówiłaś coś Liluś?

- Tak, pytałam czy coś się stało, że tak się na mnie gapisz? I nie mów do mnie Liluś!

- Dobrze, Lily i nic się nie stało. Położyłam się i zaczęłam opalać. Potter cały czas ukradkiem na mnie spoglądał, ale nie zwracałam na niego uwagi. Nie minęło piętnaście minut, a odpłynęłam w krainę marzeń. Po chwili poczułam , że ktoś mi podnosi otworzyłam oczy, to był Potter. Stał po kolana w wodzie i trzymał mnie na rękach. Już miał mnie wrzucić do wody, ale w porę krzyknęłam:

- NIE!

- Dlaczego?

- Proszę cię James!

- Dlaczego nie?

- James ja się boję! – powiedziałam gdyż Potter był już w wodzie po klatkę piersiową, a mnie dzieliło od niej kilka milimetrów.

- Czego? – chłopak spoważniał

- Nie umiem pływać. Wiedziałam, że sięgam tu dna, ale po szyję, poza tym wiem, że tu pływa wielka kałamarnica. Jest jeszcze jeden powód. Moje ciało jest nagrzane od słońca więc mogłabym przeżyć szok termiczny i dostać skurczu. Poza tym  w oczach Pottera było coś takiego co mówiło mi, że może on zechce mnie podtopić, a tego się po prostu panicznie bałam. Chłopak już prawie mnie puścił lecz ja się uczepiłam jego czyi i rozpłakałam ze strachu.

- Liluś, co ci się stało.

- Proszę… odstaw mnie na brzeg.

James zrobił co powiedziałam. Wokół nas zgromadzili się przyjaciele  wystraszenie moimi łzami.

- Lily?!

- Co się stało?!
- Co on ci zrobi?!

- Nic, - szepnęłam – zwyczajnie się wystraszyłam.

Powiedziałam wzięłam moje rzeczy i odeszłam w stronę zamku. Już za tydzień wrócę do domu na wakacje . Całe dwa miesiące bez Pottera! Nie mogę się doczekać. Już niedługo…