Następnego dnia w niedzielę zeszłyśmy na śniadanie o normalnej porze. Wszyscy uczniowie wyglądali już normalnie, zajęłyśmy swoje miejsca przy stole Gryfonów i zaczęłyśmy nakładać sobie śniadanie na talerze. Nagle ktoś odchrząknął . Podniosłam wzrok i spojrzałam na Pottera. Boże czego ten idiota znowu chce? Wzniosłam oczy do nieba i dopiero teraz zauważyłam, ze chłopak jest jakiś odmieniony. Zaraz… Czy to możliwe, że on się… UCZESAŁ????????!!!!!!!!!!!!!!! APOKALIPSA SIĘ ZBLIŻA!!!
Nagle zorientowałam się, że wszystkich czterech Huncwotów jest ubranych jakoś tak… Odświętnie. Spojrzałam po dziewczynach. One też chyba to zauważyły bo wpatrywały się w szkolnych rozrabiaków jak w jakich cud natury.
- Co dzisiaj jest? – spytała Dorcas – Bo na pewno nie zwykła niedziela.
James zaśmiał się chicho, Remus wzniósł oczy do nieba, a Syriusz prychnął głośno patrząc na nas jak na niedorozwinięte.
- No pewnie, Rogacz się uczesał bo jest niedziela. Uwierz mi Meadowes, że mamy ważny powód żeby tak wyglądać i to wyobraź sobie w 1/5 związany z tobą.
Całą Czwórką wstali równocześnie i popatrzyli na nas poważnie.
- My – jako Huncwoci chcielibyśmy coś powiedzieć – krzyknął Syriusz na całą Salę – Prosimy więc o chwilę ciszy.
I wtedy powiedzieli równocześnie:
- Chcieliśmy tu i teraz w tej sekundzie powiedzieć, ze ostatni dowcip tzw. Huncwotkom powalił nas na kolana i chcieliśmy im złożyć hołd ponieważ są genialne! – ukłonili się nam nisko, a my wpatrywałyśmy się w nich zaskoczone.
- Eee… Dzięki.
- Co nie oznacza, że Was niedługo nie przebijemy – powiedział Black
- Już zaczynamy nad tym pracować. - dodał Potter po czym usiedli i zaczęli się zajmować sobą. Ja także wróciłam do swojego świata popatrzyłam na Blum.
- Zrobiłaś już to durne wypracowanie na transmutację, to które jest na jutro? – spytałam licząc na jej pomoc.
- Nie, jakoś mi Się do tej pory nie chciało, sama nie wiem dlaczego…
- To dobrze, zrobimy dziś je razem Okey, ja totalnie nie wiem o co w tym chodzi – powiedziałam zniechęcona do życia.
- Wiesz… Sorka Lily, ale raczej nic z tego. Umówiłam się z Mathiasem, że gdzieś razem dziś wyskoczymy. – zrobiła przepraszającą minę – Będę pewnie wieczorem
- A co z zadaniem?
- Jak raz nie odrobię to mnie nie zbawi. – odparła lekko ku mojemu zaskoczeniu i wstała – No, to do zobaczenia.
***
Wróciła po 2 w nocy. Oczywiście od razu zaczęłyśmy się wypytywać gdzie byli i co robili przez ten cały czas. Szczególne zainteresowanie wykazywała Jessica. Ryan zbyła nas jednak mówiąc, że jesteśmy wścibskie i że mimo tego będzie łaskawa i opowie nam wszystko rano.
Rano jednak nie zdążyła. Zaspałyśmy i spóźniłyśmy się na eliksiry, upiekło nam się tylko dlatego, że uśmiechnęłam się przepraszająco do profesora Slughorna. Na transmutacji dowiedziałyśmy się na czym ma polegać nasz szlaban.
- Pójdziecie zaraz po kolacji do Hagrida, będziecie mu pomagać w zakazanym lesie.
Nie dyskutowałyśmy, ale wszystkie poczułyśmy się niepewnie. Podejrzewam , że szczególnie Blum. Podczas naszej ostatniej wyprawy do zakazanego lasu – także w ramach szlabanu oczywiście, nie jesteśmy na tyle nienormalne żeby iść tam z własnej woli – spotkała nas niemiła przygoda z tajemniczymi drzewnymi nimfami, które pokazywały nam nasze najgorsze wspomnienie(patrz notka „Worst Memory”). Najgorzej przeszła przez to właśnie panna Ryan, której dzieciństwo nie należało do łatwych. Tym razem to jednak ona rzuciła nam pocieszające zdanie.
- Nie będzie tak źle jak ostatnio, zobaczycie – odniosłam niewielkie wrażenie, że chce dodać „to przecież niemożliwe”.
- Dacie radę dziewczyny – pocieszył nas Mathias kiedy jego siostra powiedziała mu o zaistniałej sytuacji – Z Hagridem nic Was nie pożre – zażartował.
- Bardzo śmieszne – warknęła Blum
Chłopak objął ją w pasie…
***
- Nadal się denerwuję – powiedziałam do mojej najlepszej przyjaciółki Dorcas tuż przed wyjściem na kolację.
- Wiesz…Wtedy na korytarzu przed obiadem… Słyszałam jak Mathias szepnął Blum żeby wzięła broń, a ona przytaknęła. Musimy się trzymać blisko niej, a będziemy bezpieczne.
- Czekaj. Będzie miała pistolet? Naładowany? – spytałam nie mogąc uwierzyć. Blum zawsze była z innej bajki, ale żeby wziąć do Hogwartu mugolskie rewolwer?
- Tak, myślę. Co najwyżej będziemy miały różdżki.
Z tej chwili do dormitorium wpadła płomiennowłosa wariatka.
- Hej dziewczyny, co mnie obgadujecie? – spytała ze śmiechem
- Tak jakoś, poczekaj chwilę, zostały nam już tylko nogi – odparła Dorcas
- Bardzo śmieszne, zaraziłyście się poczuciem humoru od mojego szanownego braciszka czy jak? Chodźmy lepiej na kolację.
Nie mogłam nic przełknąć. Strasznie denerwowałam się tym wyjściem… Od myśli o nim mogło mnie oderwać chyba tylko jedno zdanie.
- Umówisz się ze mną Liluś? – spytał pewien czarnowłosy Gryfon o łobuzerskim uśmiechu.
- Spadaj Potter palancie, jakbyś tego nie wiedział odpowiedź na twoje męczące pytanie brzmi nie.
- Czyli bez zmian?
- Zgadłeś. Gdyby to uległo jakiejś zmianie poinformowałabym cię o tym.
***
- Cześć dziewczyny. Dlaczego to nie wpadacie do mnie ostatnio na Herbatkę i roladę? Pewnie macie dużo nauki co? Ale cholibka mogłybyście czasem znaleźć chwilę dla starego Hagrida.
- Przepraszamy Hagridzie, tyle się ostatnio dzieje… Obiecujemy poprawę.
- Dobra…Cholibka… Musimy odnaleźć centaury, te głupie konie podburzają cały czas mieszkańców Lasu przeciwko czarodziejom. Podzielimy się na dwie grupy. W pierwszej będę ja razem z Jessicą i Emily, bo one jeszcze nie były w tym lesie, pójdziemy na prawdo. Lily, Blum i Dorcas pójdą w lewo. Zasady takie jak ostatnio. Szukamy centaurów.
Weszłyśmy do lasu i zaczęłyśmy niepewnie iść przed siebie. Przez pierwszą godzinę wszystko szło jak po maśle. Nie spotkałyśmy nikogo z wyjątkiem paru leśnych zwierzątek. Rozluźniłyśmy się na tyle aby zacząć swobodnie rozmawiać. O wszystkim. O szkole. O naszych nowych koleżankach – Jessice i Emily. O Huncwotach. O Quidditchu. Blum opowiadała o tym jak spędziła wczorajszy dzień. Podobno byli najpierw na łyżwach, zwyczajnie, po mugolsku. Potem udali się na drugie śniadanie do jakiegoś baru. Następnie nie wielkie zakupy, ligowy mecz Quidditcha. Potem pizza na obiad a wieczorem Dyskoteka. Oszczędziła nam szczegółów i dobrze. Głupio mi Siudo tego przyznawać, ale czasami kiedy Blum mówi nam o tym jak dobrze się bawi z Mathiasem i jak widzę jaki dobry on dla niej jest żałuję, że sama nie mam brata. Nie żebym przez to mniej kochała Petunię. Po siostrzanemu oczywiście.
- A jak tam twoja kariera. Planujesz jakiś nowy przebój? – postanowiłam zmienić temat na coś mniej związanego z moim byłym.
-Taaa… Nowa płyta jest planowana na połowę marca. Niedługo wydam nowy singiel… uśmiechnęła się tajemniczo.
- Zdradzisz chociaż jego tytuł? – jęknęła Dori
- Nie, ale w sobotę wypadają moje urodziny, wiecie?
Popatrzyłyśmy po sobie i wzniosłyśmy oczy do nieba.
-Wiemy – odparłyśmy równocześnie. Księżniczka Domino uwielbia nam o tym przypominać.
- Chórek –zachichotała. – No więc urządzam imprezę. Będą wszyscy Gryfoni, większość Puchonów i Krukonów… Najlepsza muzyka… Specjalnie dla gości wykonam też parę fajnych numerów. Będzie między innymi ta piosenka, musicie wytrzymać.
Nagle coś poruszyło się za krzakami. Stanęłyśmy na baczność i spojrzałyśmy w tamtą stronę przerażone. Nie wiem jak w moich, ale w oczach dziewczyn widać było przerażenie.
- Co to? – szepnęłam niepewnie - jest tam kto?
Żadnej reakcji.
- Chyba powinnyśmy to sprawdzić – mruknęła Dorcas i zrobiła krok w stronę krzaków wyciągając przy tym różdżkę.
- Czekaj – powiedziała Blum i z za paska wyjęła czarną lśniącą broń krótką nazywaną potocznie pistoletem –Glock19 – oznajmiła widząc nasze spojrzenia – jeden z najnowszych modeli.
Podeszła do krzaków i z wyciągniętą spluwą przeszła przez nie, a my niepewne i wystraszone za nią. Na ziemi pod drzewem między krzewami siedziała blada dziewczyna o pięknych brązowych włosach. Od razu wszystkie trzy ją poznałyśmy, w szczególności Blum.
- Rubi? Co ty tu robisz? – spytała zaskoczona podchodząc do siostry
Dziewczyna podniosła głowę, była cała roztrzęsiona, po jej policzkach spływały jedna po drugiej łzy. Zszokowana Blum spróbowała ją przytulić jednak ta podskoczyła i odskoczyła o parę kroków.
- Nie zbliżaj się – powiedziała, głos także jej drżał – wszystkie się nie zbliżajcie…
- Ale Rubi… Co się dzieje? – spytałam niepewnie
- Jestem potworem… Durnym potworem, który nie potrafi się opanować… - płakała – Nie podchodź Lily!
Zaniechałam próby ruszenia się z miejsca.
- Dlaczego mówisz takie bzdury? – spytała siostrę Ruda
- Ty… Ty nic nie wiesz… Zostawcie mnie… Chcę zostać sama… Chcę… Chcę umrzeć….
- Bredzisz… Rubi zaczynam się poważnie martwić. Wiesz, może powinnaś iść do Mathiasa, znam go, uwierz bez względu na to co się dzieje pomoże ci…
- Nie! Zostawcie mnie.
W sekundę się odwróciła i zniknęła pomiędzy krzakami. Nawet nie próbowałyśmy jej dogonić, to i tak nie miało sensu.
- Co jej się stało? – spytała ściszonym głosem Dorcas patrząc na miejsce gdzie zniknęła Rubi.
Jej siostra wzruszyła ramionami – sama jej nie rozumiem…. Szukajmy tych centaurów, co?
Wtem w powietrzu pojawiły się zielone iskry.
- Znaleźli ich – stwierdziłam – Misja zakończona.
***
Na Urodzinowe Party Blum Ryan Zeszło się chyba 90% szkoły. Specjalnie na tę okazję powiększyłyśmy dormitorium zaklęciem, udekorowałyśmy je też pięknie i ustawiłyśmy niewielkie podwyższenie dla występujących na imprezie. Jubilatka dostała całą górę prezentów, którą przyniosłyśmy do naszego dormitorium (Wingardium Leviosa nareszcie się na coś przydało). Zabawa rozpoczęła się na całego. Wszyscy siedzieli gdzieś po bokach rozmawiając z innymi lub tańczyli przy akompaniamencie śpiewającej blond włosej Marty. Tej samej, która powiedziała nam o Worst Memory. Tej samej, która powiedziała nam o Tajemnicy Ann. I – jak mi wyznał Mathias po paru szklankach Ognistej Whiskey – tej samej w której jest teraz szaleńczo zakochany.
Mniej więcej po dwóch godzinach zabawy Blum powiedziała mi, że zaraz wróci i wyszła szybkim krokiem z dormitorium. Ach jak ta sukienka świetnie na niej leżała!
***
- Czysta krew - powiedziała Blum i weszła do dormitorium ślizgonów.
Zignorowała zaskoczone spojrzenia uczniów domu węża i weszła do dormitorium w którym teraz mieszkała jej siostra. Nie zawiodła się- Rubi siedziała na łóżku. Po sekundzie podniosłą zdziwiona wzrok.
- Jeśli przyszłaś aby się dowiedzieć co robiłam wtedy w lesie, to nie licz na zwierzenia. Załamanie nerwowe już mi przeszło.
- Nieważne – odparła Ruda – Dziś są nasze urodziny wiesz?
- No i co?
- Nie powinnaś tutaj sama siedzieć. U mnie w PW jest impreza. Wszyscy bosko się bawią, chodź będzie fajnie…
- Ale…
- Nie ma żadnych, ale. Chociaż raz zachowaj się jak człowiek. We własne urodziny dziewczyno!
***
Nie mogłam w to uwierzyć. Blum właśnie weszła do dormitorium z Rubi. Jak ją tu zaciągnęła? Marta zeszłą z podwyższenia, na którym pojawiła się szanowna jubilatka.
- Hej kochani! Cieszę się, że przyszliście tutaj dzisiaj specjalnie na moją imprezę. Teraz dla was i tylko dla Was po raz pierwszy moja nowa piosenka!!!
This was never the way I planned
Not my intention
I got so brave, drink in hand
Lost my discretion
It's not what, I'm used to
Just wanna try you on
I'm curious for you
Caught my attention
I kissed a girl and I liked it
The taste of her cherry chap stick
I kissed a girl just to try it
I hope my boyfriend don't mind it
It felt so wrong
It felt so right
Don't mean I'm in love tonight
I kissed a girl and I liked it
I liked it
Not my intention
I got so brave, drink in hand
Lost my discretion
It's not what, I'm used to
Just wanna try you on
I'm curious for you
Caught my attention
I kissed a girl and I liked it
The taste of her cherry chap stick
I kissed a girl just to try it
I hope my boyfriend don't mind it
It felt so wrong
It felt so right
Don't mean I'm in love tonight
I kissed a girl and I liked it
I liked it
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz