17.09.2012

Honey Honey


Weszłam do dormitorium i zobaczyłam że na jednym z łóżek ktoś leży. Ann Potter płakała rzewnymi łzami, nawet nie zauważyła  mojej obecności. Podeszłam do niej i objęłam ją delikatnie. Najpierw bardzo się wystraszyła i aż krzyknęła jednak kiedy mnie zobaczyła wtuliła się we mnie i pozwoliła by łzy spłynęły po jej policzkach. Zaczęłam gładzić ją po plecach i uspokajać, po chwili przyszła Dorcas.
- Niech szlak trafi tego…. Jezu, Ann! Co się stało – natychmiast zapomniała o tym, że kogoś ma szlak trafić i usiadła z drugiej strony blondynki pomagając mi ją uciszyć. Po pół godziny osiągnęłyśmy cel. 
- To byli Ślizgoni, oni… oni… - rozpłakała się znowu.
Co mogli chcieć jej zrobić Ślizgoni? – zastanawiałam się, jednak nie udało mi się uzyskać odpowiedzi na to pytanie. Po kolejnej godzinie histerii , panna Potter zemdlała, wystraszone pobiegłyśmy po pielęgniarkę która wzięła ją do Skrzydła Szpitalnego  i kazała przyjść wieczorem. Poszłyśmy więc do PW ,a tam na kanapie i fotelach siedzieli Huncwoci, Blum (wtulona w Jamesa) i Mathias. Ten ostatni kiedy mnie zobaczył wstał.
- Siedź – zaoponowała Blum i pociągnęła go na sofę.
- Blum, to chyba nie jest miejsce w którym powinienem teraz być i towarzystwo z którym powinienem teraz przebywać- odparł próbując wyjść.
- Przestań! – fuknęła – Jesteś tu ze mną!
Posadziła go powrotem i przesiadła się na jego kolana mrugając przy tym do Jamesa.
Popatrzyłam na Dorcas i bez słów się zrozumiałyśmy. Nie będziemy uciekać, Huncwoci to w końcu też nasi kumple.
- Cześć – powiedziałyśmy do nich i usiadłyśmy w fotelach.
- Hej Liluś – palnął Potter lecz potem się poprawił – znaczy Lily, a gdzie moja głupiutka siostrzyczka Ann?
- Ona wcale nie jest głupia – powiedziałam ostro i popatrzyłam z wściekłością na Rogacza – i nie waż się jej tak nazywać.
- Dobra, wyluzuj Lil, to gdzie ona jest?
- W Skrzydle szpitalnym  - odpowiedziała spokojnie Dorcas.
- Co?! Co jej się stało – przestraszył się Lupin.
Popatrzyłam na niego z politowaniem. Remus t fajny chłopak, ale u Ann nie ma szans, przynajmniej według mnie, ona się ostatnio bardzo zmieniła i wszystko wskazuje na to , że po części jest t zasługa Ślizgonów.
- Płakała ponad dwie godziny i  w końcu zemdlała. – odpowiedziałam.
- Ale dlaczego tyle płakała? – zainteresował się Black
- Wiemy tylko że Ślizgoni, mówiła zdaje się, że jakiś Avery, Scott, Sebber i ktoś tam jeszcze ze Slitherinu jej coś zrobili, ale nie wiemy co.  
 Nagle obok nas pojawiła się Blondynka miała duży biust, byłą ubrana na różowo i miała kolczyk w pępku i  w języku, byłą bardzo ładna, do razu ją poznałam, to ona powiedziała nam o Worst Memory – najgorszych wspomnieniach.
- Przepraszam, czy powiedziałaś Sebber i Avery?
- O Marta! V- odezwała się Blum – nie zauważyłam cię, pozwól, że przedstawię, Lily, Dorcas, James, Syriusz, Remus i Peter, Mathiasa już znasz, słuchajcie to jest Moja przyjaciółka, Marta.
- Cześć – przywitałam się, z nowo poznaną dziewczyną, znajomą Blum, już czułam, że ona nie może być normalna.  - tak mówiłam o tym Scotcie i Avery i jak mu tam szło?
- Sebber, jeśli on i jego kumple zrobili coś waszej koleżance to ja chyba wiem co.  Kilka tygodni temu szantażowali mnie żebym poszła z nimi do łóżka,  po kolei z każdym, nie chciałam się zgodzić, więc chcieli mnie zmusić, prawie im się udało, ale uciekłam. Mam chłopaka któremu wszystko powiedziałam i on, skutecznie im przetłumaczył, że mają się ode mnie odwalić, od tej pory mam spokój, ale pamiętam, że to był chyba najgorszy okres w moim życiu.  Wylałam mnóstwo łez, byłam załamana, tylko dzięki temu że byli przy mnie najbliżsi jakoś się pozbierałam.
- Sugerujesz, że oni zaciągnęli moją siostrę do łóżka? – James podniósł się z fotela widać było, ze nim to szarpnęło.
- Nie  wiem, - odparła Marta – Ale myślę, że mogli próbować.
James popatrzyła mnie przerażony.
- Musimy pogadać z Ann.
Nie udało nam się to jednak, ponieważ pielęgniarka nie wpuszczała nikogo do Ann przez kolejny, a samej dziewczyny też nie chciała wypuścić. Powiedziała nam tylko, że czuje się ona już znacznie lepiej, przynajmniej jeśli chodzi o zdrowie fizyczne. .
A był już przecież listopad, za jakiś miesiąc zaczynały się ferie.
Był późny wieczór kiedy po skończonym  wypracowaniu z transmutacji położyłam się wreszcie do łóżka. W naszym dormitorium byłam tylko ja i Dorcas, bo Ann wciąż  była w skrzydle, a Blum gdzieś wywiało. Miałam już zasnąć kiedy ktoś zaczął pukać do drzwi. Zrezygnowana podeszłam do drzwi, nie nieźle mnie zamurowało bo za drzwiami stał mój były chłopak.
- Mathias? – zdziwiłam się
- Eee… cześć – zmieszał się chłopak.
Ciekawe co go tak zawstydziło? Mam dwie propozycje.
   a) Obecność byłej dziewczyny która z nim dość brutalnie zarwała.
   b) Fakt, że ta byłą dziewczyna jest w bardzo skąpej piżamie.
- Przyszedłem do mojej siostry – oznajmił niepewnie.
- Nie ma jej tu – wyjaśniłam.
- Pewnie jest z Blackiem – krzyknęła Dorcas w jej głosie wyraźnie słyszałam gorycz.
- Albo z Potterem dodałam.
- Aaa… No tak… To ten… Mogłabyś jej to oddać jak przyjdzie? – spytał podając mi zapisaną kartkę.
- Ostatnio raczej tu nie sypia, ale jak tylko się pokaże to jej przekażę – obiecałam
Boże dlaczego ja mu coś obiecuję ? I dlaczego ja z nim w ogóle gadam? Przecież doskonale wiem, że to morderca!
- Dzięki Lil… To… do zobaczenia.
 Nic nie odpowiedziałam Tylko zamknęłam drzwi i spojrzałam na kartkę papieru całą zapisaną  prze z Blum.
- Dorcas  - zawołałam przyjaciółkę.
- Lily – mruknęła czarna z niezadowoleniem – Nie gadaj już nic tylko  gaś światło i idź do łóżka ja chcę spać.
- Jak chcesz, ale myślałam, że będziesz chciała jako pierwsza przeczytać tekst piosenkarki, która niedługo będzie znana na całym świecie, a która jest przy okazji naszą byłą przyjaciółką.
- Żartujesz?!
Dorcas od razu poderwała się z łóżka i podbiegła do mnie. Na jednej stronie był tekst, a na drugiej nuty, jako, że na nutach się nie znałyśmy zaczęłyśmy czytać to pierwsze.
***
Mathias szedł właśnie do swojego dormitorium kiedy przy wejściu do PW pojawiła się jego siostra.
- Mat! Zaczekaj chwilkę – podbiegła do niego – Masz dla mnie te nuty?
- Tak, zostawiłem ci razem z tekstem w twoim dormitorium… .To znacz… Dałem Lilce – odparł chłopak.
- CO?! Dałeś Evans mój tekst?! Ja cię normalnie zabiję! – krzyknęła i pobiegła do dormitorium.
***
Tekst okazał się bardzo fajny więc zaczęłyśmy go sobie z Dorcas podśpiewywać:

Honey honey, how you thrill me, ah-hah, honey honey
Honey honey, nearly kill me, ah-hah, honey honey
I'd heard about you before
I wanted to know some more
And now I know what they mean, you're a love machine
Oh, you make me dizzy

Honey honey, let me feel it, ah-hah, honey honey
Honey honey, don't conceal it, ah-hah, honey honey
The way that you kiss goodnight
(The way that you kiss me goodnight)
The way that you hold me tight
(The way that you're holding me tight)
I feel like I wanna sing when you do your thing

I don't wanna hurt you, baby, I don't wanna see you cry
So stay on the ground, girl, you better not get too high    
But I'm gonna stick to you, boy, you'll never get rid of me 
There's no other place in this world where I rather would be 

Honey honey, touch me, baby, ah-hah, honey honey
Honey honey, hold me, baby, ah-hah, honey honey
You look like a movie star…

Nagle przerwała nam osoba, która wpadła do pokoju a mianowicie autorka piosenki.
- Co wy tu robicie?! Jak śmiecie czytać mój tekst piosenki przed wydaniem! On był ściśle tajny!
- Wybacz – zmieszałam się – Twój brat nam go dał więc myślałyśmy, że możemy…
- No widzisz jaka ty jesteś głupiutka! – odparowała Blum i wyrwała mi z ręki kartkę. – Jeśli komuś powtórzycie choć część tego tekstu to was rozszarpię! – warknęła i wyszła z wysoko uniesioną głową.
- Wariatka – stwierdziła Dorcas.
***
- Mathias ja nie rozumiem dlaczego im dałeś ten tekst – powiedziała do brata Blum – Przecież było wiadomo, że one przeczytają.
- Myślałem, że mogą, w końcu jakby na to nie patrzeć to twoje przyjaciółki.
- Byłe przyjaciółki, to całkiem duża różnica.
n>
- Jak chcesz, ale myślałam, że będziesz chciała jako pierwsza przeczytać tekst piosenkarki, która niedługo będzie znana na całym świecie, a która jest przy okazji naszą byłą przyjaciółką.
- Żartujesz?!
Dorcas od razu poderwała się z łóżka i podbiegła do mnie. Na jednej stronie był tekst, a na drugiej nuty, jako, że na nutach się nie znałyśmy zaczęłyśmy czytać to pierwsze.
***
Mathias szedł właśnie do swojego dormitorium kiedy przy wejściu do PW pojawiła się jego siostra.
- Mat! Zaczekaj chwilkę – podbiegła do niego – Masz dla mnie te nuty?
- Tak, zostawiłem ci razem z tekstem w twoim dormitorium… .To znacz… Dałem Lilce – odparł chłopak.
- CO?! Dałeś Evans mój tekst?! Ja cię normalnie zabiję! – krzyknęła i pobiegła do dormitorium.
***
Tekst okazał się bardzo fajny więc zaczęłyśmy go sobie z Dorcas podśpiewywać:

Honey honey, how you thrill me, ah-hah, honey honey
Honey honey, nearly kill me, ah-hah, honey honey
I'd heard about you before
I wanted to know some more
And now I know what they mean, you're a love machine
Oh, you make me dizzy

Honey honey, let me feel it, ah-hah, honey honey
Honey honey, don't conceal it, ah-hah, honey honey
The way that you kiss goodnight
(The way that you kiss me goodnight)
The way that you hold me tight
(The way that you're holding me tight)
I feel like I wanna sing when you do your thing

I don't wanna hurt you, baby, I don't wanna see you cry
So stay on the ground, girl, you better not get too high   
But I'm gonna stick to you, boy, you'll never get rid of me
There's no other place in this world where I rather would be

Honey honey, touch me, baby, ah-hah, honey honey
Honey honey, hold me, baby, ah-hah, honey honey
You look like a movie star…

Nagle przerwała nam osoba, która wpadła do pokoju a mianowicie autorka piosenki.
- Co wy tu robicie?! Jak śmiecie czytać mój tekst piosenki przed wydaniem! On był ściśle tajny!
- Wybacz – zmieszałam się – Twój brat nam go dał więc myślałyśmy, że możemy…
- No widzisz jaka ty jesteś głupiutka! – odparowała Blum i wyrwała mi z ręki kartkę. – Jeśli komuś powtórzycie choć część tego tekstu to was rozszarpię! – warknęła i wyszła z wysoko uniesioną głową.
- Wariatka – stwierdziła Dorcas.
***
- Mathias ja nie rozumiem dlaczego im dałeś ten tekst – powiedziała do brata Blum – Przecież było wiadomo, że one przeczytają.
- Myślałem, że mogą, w końcu jakby na to nie patrzeć to twoje przyjaciółki.
- Byłe przyjaciółki, to całkiem duża różnica.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz