Jelonkowe przyjęcie

Wszyscy przystali na mój pomysł. Tak więc zabraliśmy się za kupowanie potrzebnych rzeczy. Z nas wszystkich tylko Mathias mógł już wychodzić do Hogsmade, ale Huncwoci mieli na to sposób. Ja, Blum, Dorcas i Ann miałyśmy iść tajemnym przejściem, a Syriusz i Remus mieli za zadanie zająć czymś Pottera. Nadeszła sobota uczniowie klas trzecich wzwyż o godzinie dziesiątej opuścili Hogwart. Umówiłyśmy się z Mathiasem w Trzech miotłach o jedenastej i tak jak powiedział nam wcześniej Syriusz poszłyśmy do posągu jednookiej czarownicy, Dori wyciągnęła różdżkę i uderzyła w jej garb szepcząc zaklęcie. Garb się rozsunął i weszłyśmy do środka. Znowu, tak jak rok temu szłam tymi korytarzami, tyle, że dziś w towarzystwie dziewczyn, a nie tak jak wtedy Pottera (patrz rozdział pt. ”Oni wszyscy mnie kiedyś zabiją”).

Po mniej więcej pół godziny drogi doszłyśmy do klapy w suficie, przez którą przeszłyśmy do miodowego Królestwa. Do spotkania z Mathiasem zostało nam jeszcze 20 minut więc postanowiłyśmy od razu kupić słodycze.

Ze sklepu wyszłyśmy obładowane. Sama nie wiem jakim cudem udało nam się dotrzeć na czas do trzech mioteł.

- Boże, dziewczyny co wy tam macie? – spytał przerażony Mathias kiedy nas zobaczył.

Położyłyśmy siatki, Dorcas zamówiła kremowe piwo i zaczęłam wymieniać.

- Kilogram pasztecików z dyni, 150 lukrowych pałeczek, 50 gramów ślimaków – gumiaków.100 kremowych brył nugatu, 200 kremowych kostek lodów kokosowych, toffi, kilkanaście różnych rodzajów czekolad i co tam jeszcze, Ann?

- 2 kilo musów – świstusów , 70 lodowych kuleczek umożliwiających lewitację cal nad ziemią, 20 waniliowo – czekoladowych karaluchów, 10 lizaków w kolorze krwistych befsztyków, 30 karaluchów w syropie,  fasolki wszystkich smaków – chyba milion opakowań, kilkanaście cukrowych piór.

- 300 czekoladowych żab – dodała Blum – Opakowanie eksplodujących cukierków, 100 lodowych myszy i 30 pieprznych diabełków.

- Super dziewczyny Potter będzie  wniebowzięty, ale wyjaśnijcie mi jedną rzecz: Skąd miałyście na to pieniądze?

Wszystkie spojrzałyśmy na Blum za to ona nagle bardzo zainteresowała się swoimi butami.

- Tylko nie mów mi, że… Błagam nie mów tego – poprosił siostrę Mathias

- Czego mam nie mówić? – dziewczyna udawała niewiniątko – Chodzi ci o to, że rachunek został wysłany do Domino na nazwisko Patrycji Ryan?

- Prosiłem żebyś tego nie mówiła. Wiesz co ona teraz ze mną zrobi? Jak zwykle ty narozrabiałaś mnie się oberwie. Matka mnie zakatrupi.

- Nie przesadzaj. – zaczęła Blum lecz na darmo

- Chodźmy skończyć te zakupy i wracajmy do szkoły.

Jak powiedział tak też zrobiliśmy.

***

Nadszedł dzień 27 marca. Na śniadaniu Potter pojawił się roześmiany i wyszczerzył do nas zęby, my jednak zgodnie z ustalonym wcześniej planem tylko odwzajemniliśmy uśmiech. Potterowi lekko spełzła mina, ale zabrał się za jedzenie.

Na eliksirach niejacy Syriusz Black i James Potter głośno gadali więc nic dziwnego, że profesor Slughorn stracił cierpliwość.

- Potter przesadzaj się do panny Evans, Meadowes, ty usiądziesz z Blackiem.

Nauczyciel wrócił do lekcji, a 15 minut później Potter zaczął mi coś szeptać na ucho.

- Wiesz jaki dziś dzień Liluś?

- Nie – odparłam spokojnie – a jaki?

- Żartujesz? Lilcia, kochanie nie udawaj. Wiesz co dzisiaj jest, prawda? – nie ulegał Potter

- Nie mam pojęcia. Oświecisz mnie?

- Liluś, koteńku skończmy tę grę.

- Nie mów do mnie Liluś Potter – ucięłam.

Dzień minął bardzo zabawnie. Cały czas dopiekałam Potterowi udając, że nie pamiętam o jego święcie. Po lekcjach cały czas siedziałam w bibliotece, a następnie pomogłam przy przygotowaniu niespodzianki dla Rogacza. Była już dwudziesta druga kiedy trzeba było iść po szanownego jubilata.

- Ty to zrób Lilka. On najbardziej się ucieszy z twojego widoku – oznajmił Syriusz patrząc na mnie proszącym wzrokiem.

- Tak jest zdołowany. Chyba uwierzył w to, że nie pamiętaliśmy. – dodał Lupin z lekkim uśmiechem.

- Ech… No dobra to idę – zgodziłam się i tak też zrobiłam.

Już po chwili zapukałam do drzwi dormitorium Huncwotów.

- Proszę… - usłyszałam znajomy smętny głos.

 Weszłam powoli do środka i zwróciłam się do leżącego tyłem do mnie na łóżku chłopaka.

- James, to ja Lily, możemy pogadać?

Potter popatrzył na mnie i zapytał o co chodzi, a ja szybko wcisnęłam kit.

- Wiesz napisałam to wypracowanie z zaklęć i nie wiem czy dobrze wyszło. Jest na dole w PW pójdziesz ze mną zobaczyć?

- Przynieś tutaj nie chce mi się ruszać mam zły dzień. – odparł ku mojemu zaskoczeniu Rogaty.

- Oj Rogaś – zaśmiałam się – Nie wygłupiaj się tylko chodź mój dzielny Huncwocie.

- Naprawdę Lilka nie chcę się pokazywać światu, mam depresję. – odparł chłopak

Sprawa wyglądał nie ciekawie. Poszłam więc na całość. Usiadłam obok niego na łóżku założyłam nogę na nogę spojrzałam w te jego piękne, orzechowe oczy. Zaczęłam zawijać włosy na palec i uśmiechnęłam się moim najpiękniejszym uśmiechem.

- Chyba nie pozwolisz mi kręcić się w kółko jak idiotce? Chyba, że mnie za nią uważasz? – powiedziałam uwodzicielskim głosem

- Nie, nie  Liluś. Racja, chodźmy.

Wyszliśmy w końcu z tego dormitorium. Już myślałam, że się nie uda. Zeszliśmy powoli do ciemnego Pokoju Wspólnego. James zapalił żyrandol i… Z za foteli i stołów wyskoczyli Huncwoci i dziewczyny oraz Mathias wraz z Martą, Vivienne Meadowes,  Śnieżycą i jego siostrą Alicją. Wszyscy mieli w ustach kolorowe piszczałki, a na głowach jelenie rogi. Stół był zastawiony słodyczami, kremowym piwem oraz Ognistą Whiskey.

- Wszystkiego najlepszego James! – zawołaliśmy chórem, a Łapa pociągnął sznur.

W powietrzu pojawił się transparent:

Ze ścian popłynęła muzyka. James patrzył zauroczony ze wzruszeniem w oczach. Nałożyłam własne rogi i spytałam:

- Chyba nie myślałeś, że naprawdę zapomnieliśmy?

- Ja… Nie wiem co powiedzieć – Rogacz nie mógł wydusić słowa.

- Nic nie mów stary. – zaśmiał się Syriusz – To jeszcze nie koniec.

 Wraz z Peterem i Lupinem wyjęli zza kanapy… miotłę – piękną i błyszczącą.

- Czy to, to co ja myślę? – spytał głupio Potter- Kupiliście mi Nimbusa 1000? – w jego głosie słychać było niedowierzanie

- Strzeliłeś w dziesiątkę. – oznajmił Lupin.

 Miotła była naprawdę niesamowita. Potterowi bardzo się spodobała. Siłą musieliśmy go odciągnąć mówiąc, że są jeszcze inne prezenty.

Mathias, Śnieżyca i Marta złożyli się na zestaw miotlarski. Dorcas podeszła do Jamesa i wraz z życzeniami  wręczyła mu wodę toaletową Dla prawdziwych mężczyzn. Ann dała mu książkę. 768 sposobów żeby zdobyć niedostępną dziewczynę. Widzicie tu jakąś intrygę? Blum natomiast podarowała Rogatemu egzemplarz swojej płyty i boski T- Shirt. Serio sądzę, że jest mega sexy.

Nadeszła moja kolej. Stanęłam przed podrywaczem, spojrzałam mu głęboko w oczy i poprosiłam go by wyszedł na chwilę bo prezent ma być tajemnicą.

Kiedy już byliśmy na korytarzu powiedziałam.

- James nic ci nie kupiłam bo chciałam ci dać co innego. Myślę, że spodoba ci się to nawet bardziej niż miotła o ile to co utrzymujesz od 2 lat jest prawdą, najpierw jednak musisz obiecać, że to zostanie między nami.

- Obiecuję – zgodził się James.

- Okey i nie wyobrażaj sobie zbyt wiele. – powiedziałam i pocałowałam namiętnie Jamesa. Oderwaliśmy się od siebie dopiero po kilku minutach.

- Lily…

- Ciii… Nic nie mów. Wracajmy na przyjęcie.

Wróciliśmy do PW i zaczęły się tańce i zabawa. Tańczyłam w kółku z dziewczynami , a także z chłopakami wole tańce, a przede wszystkim z moim chłopakiem Mathiasem lecz cały czas czułam na wargach smak ust Jamesa Pottera.