Noc duchów

- Witam wszystkich, chciałbym ogłosić , że w najbliższą sobotę odbędzie się bal z okazji nocy duchów. Wszyscy uczniowie mają przyjść z partnerami lub partnerkami, dziękuję. A teraz już wsuwajcie!

Wielka sala natychmiast się ożywiła. Przy stole Gryfonów wszyscy zaczęli mówić o balu.

- Muszę kupić jakąś cudowną sukienkę, czarną, albo czerwoną, w każdym razie taką w której będę wyglądać bosko. – zaczęła nawijać Blum

- A ja nowe buty, takie żeby mi pasowały do tej kiecki, którą kupiłam podczas wakacji – przyłączyła się do niej Dorcas.

- Dziewczyny odbiło wam już zupełnie ? – spytałam

- O czym ty mówisz Lilka? – zdziwiła się Ann – wszystkie musimy sobie kupić jakieś boskie stroje.

Ech… czyli wszystkim moim trzem przyjaciółkom odbiło. Zaraz zaczną wariować i przez najbliższy tydzień nie będzie szansy na jakąś spokojną rozmowę czy naukę, teraz u nich ważne są tylko ciuchy, makijaże i chłopaki. No tak Blum na pewno pójdzie ze Śnieżycą,  Dorcas pewnie zaprosi Syriusz, a Ann zawsze kogoś sobie znajdzie, a ja? A jeśli Potter mnie zaprosi? Na pewno, jedyną szansą żeby wymigać się i go nie urazić jest pójście z kimś innym, tylko czy Mathias zdarzy mnie zaprosić przed nim, a czy w ogóle Mathias ma zamiar mnie zaprosić?! Czy w ogóle mu na mnie trochę zależy czy tylko wciskał mi kit?! Ta myśl mnie przeraziła jeśli naprawdę wyszłam na łatwą dziewczynę, tak łatwo dałam mu się opętać…

- Lily co ci jest? – spytała Dorcas  - Nie cieszysz się? Będzie bal!

I wszystkie trzy zaczęły piszczeć jak wariatki.

- Zobaczymy się później – mruknęłam i poszłam w kierunku biblioteki dręczona złymi myślami.

Pani Pince przywitała mnie wyjątkowo wylewnie. Chyba po raz pierwszy naprawdę ucieszyła się na mój widok. Dziwne… Ale zaraz wszystko się wyjaśniło.

- O! Panna Evans! Jak miło cię widzieć dziecko! Co dla ciebie? Uratowałaś moją wiarę w młodzież już myślałam, że kiedy gotuje się jakaś impreza wy wszyscy szalejecie i zapominacie o tym co naprawdę ważne, to książkach!

- Nie oczywiście, że nie. – zaprzeczyłam - Dobra książka jest lekiem na wszystkie smutki. Może mi pani coś poleci, coś co pozwoli mi zapomnieć o całym świecie.

- Hm… może Atramentowe Serce ( Cornelia Funke – atramentowe serce – obecnie czytam i bardzo mi się podoba, polecam gorąco!!! dop. Aut.)  To mugolska książka o magii, bardzo wciągająca. Przeniesie cię do innego świata.

- Tak poproszę.

- Jeśli ci się spodoba to mam dla  ciebie jeszcze drugą część Atramentowa krew ( Cornelia Funke – również gorąco polecam!).

- Dobrze, dziękuję.

***

Te wszystkie szeptane słowa służyły tylko jednemu celowi: przepędzić strach i zmęczenie paraliżujące wszystkie  członki. Szli wciąż dalej i dalej, mając nadzieję, że Smolipaluch wie, dokąd ich prowadzi. Meggie przez cały czas trzymała się blisko Mo…

- Tu jesteś! – zawołał Mathias znajdując mnie na  wierzy Astronomicznej i przerywając mi lekturę.

Oderwałam się przerażona od książki i upuściłam ją na ziemię podskakując.

- Co tu robisz? – spytałam zdenerwowana

- Szukam cię od dwóch godzin po całym zamku i… szczerze mówiąc poddałem się. Przyszedłem to bo lubię tu czytać różne książki, szczególnie o astronomii i no proszę co ja widzę, moja księżniczka.

Zaśmiałam się cicho i podniosłam książkę z ziemi, spojrzałam na Mathiasa, miał takie piękne zielone oczy, jak gwiazdy…

- Jesteś jak zwykle szczery do bólu – zaśmiałam się, była to prawda Mathias albo kłamał, albo był zbytnio szczery.

- Tak Wiem Lily, ale wiesz dlaczego cię szukałem? Chcę Cię o coś zapytać. W sobotę jest ten bal i… pójdziesz na niego ze mną?

Zatkało mnie, cieszyłam się oczywiście, ale nadal to do mnie nie dochodziło. Mathias Ryan – ten cudowny Mathias Ryan zaprosił mnie na bal! Nie wiem dlaczego w sumie nie jestem wyjątkowo piękna ani nic takiego, ale on właśnie mnie zaprosił na bal, mnie nie jakiegoś plastika!

- Ja… z chęcią… to znaczy… Oczywiście!!! – krzyknęłam i rzuciłam mu się na szyję

***

Weszłam do PW uśmiechnięta, dziewczyny siedziały właśnie przy stole i przeglądały różne gazety kiedy zobaczyły mnie w tak dobrym nastroju bardzo się zdziwiły.

- Lilka co ci?  - spytała zatroskana Ann

- Nic tylko mam dobry humor. – zaśmiałam się i wykonałam dziki taniec radości na środku PW.

Teraz gapili się już na mnie wszyscy obecni.

- Skąd ta miła odmiana? – spytała zdziwiona Dorcas – Co się stało?

- A nic…- zachichotałam tajemniczo

- Lilka daj spokój! Powiedz! – nalegały dziewczyny

- Mathias zaprosił mnie na bal!

- Serio?

- Super!

- Niesamowicie!

Zaczęłyśmy wszystkie cztery skakać  i piszczeć podekscytowane. Dopiero po kilku minutach się uspokoiłyśmy.

- Teraz zostało nam już tylko jedno. – powiedziała Dori poważnie

- ZAKUPY!!!!!

***

Okazało się, że Dorcas zaprosił taki jeden chłopak z Ravenclawu, a Ann gryfon z trzeciego roku. James nie krył zdziwienia.

- Żartujesz?! – powiedział kiedy Ann wyjawiła nam tę tajemnicę  - Ciebie ktoś zaprosił?! Jakim cudem?! Przecież ty jesteś taka okropna, koszmarna i głupia! Ten chłopak to jakiś głąb!

Szczerze mówiąc ten chłopak rzeczywiście jest jakiś dziwacznym kujonem. Zgadzam się z Jamesem, to totalny głąb!

Blum oczywiście idzie ze Śnieżycą, to jest prawdziwa miłość!

***

Wielka sala była jasno oświetlona i ozdobiona najróżniejszymi dekoracjami. W powietrzu unosiły się dynie z wyciętą twarzą, na ścianach i krzesłach była sztuczna pajęczyna, a duchy były w swoim żywiole. Weszłam do Sali wraz z Mathiasem, który trzymał mnie pod rękę.

- Mówiłem ci już że wyglądasz pięknie? – wyszeptał mi pytanie do ucha

Tak mówił mi to już około miliona razy, bardzo podobała mu się moja długa suknia do ziemi na ramiączkach i rozpuszczone włosy pełne sztucznej pajęczyny nadającej im blasku. Świetny makijaż zrobiła mi Ann. Ona i Dorcas również wyglądały pięknie, niegdzie nie widziałam tylko Blum, ale chwilowo byłam zbyt szczęśliwa aby się o nią martwić.

- Zatańczysz? – spytał się  mnie Mathias kiedy rozległy się pierwsze akordy piosenki jakiegoś znanego czarodziejskiego zespołu.

Zgodziłam się i tańczyliśmy…. Przez następne dwie godziny, ale nie przeszkadzało mi to ponieważ Mathias tańczył naprawdę dobrze. Dopiero o dwudziestej pierwszej trzydzieści poszliśmy się czegoś napić. Kiedy byłam w połowie kremowego piwa do tańca porwał mnie James, Mathias zniknął gdzieś w tłumie.  Kiedy skończyłam tańczyć z Potterem zespół zszedł ze sceny, a wszedł na nią Mathias z gitarą.

- A teraz przed Wami dziewczyna, która kiedyś zostanie prawdziwą gwiazdą. Blum Ryan wykona dla Was piosenkę  „To były piękne dni”.

NIE WIESZ NAWET ILE CI ZAWDZIĘCZAM, 
BYŁAM SAMA - JAK TY BYŁEŚ SAM, 
NIE UMIAŁABYM ODSZUKAĆ SZCZĘŚCIA, 
A TY SPRAWIŁEŚ ,ŻE SMAK JEGO ZNAM...

TO BYŁY PIĘKNE DNI, 
PO PROSTU PIĘKNE DNI, 
NIE ZNA JUŻ DZIŚ KALENDARZ TAKICH DAT. 
WTEDY UCZYŁEŚ MNIE, 
WYMAWIAĆ IMIĘ SWE, 
WTEDY RZUCIŁEŚ DLA MNIE CAŁY ŚWIAT.

UCZUĆ TERAZ CZAS JUŻ NIE ODMIERZA, 
MIŁOŚĆ NIE TRWA - TAK JAK DAWNIEJ - WIEK, 
KILKU DNIOM SWE SZCZĘŚCIE SIĘ POWIERZA, 
ONE MOGĄ NADAĆ ŻYCIU SENS...

TO BYŁY PIĘKNE DNI, 
PO PROSTU PIĘKNE DNI, 
NIE ZNA JUŻ DZIŚ KALENDARZ TAKICH DAT. 
WTEDY UCZYŁEŚ MNIE, 
WYMAWIAĆ IMIĘ SWE, 
WTEDY RZUCIŁEŚ DLA MNIE CAŁY ŚWIAT

JEŚLI JESZCZE KIEDYŚ SIĘ SPOTKAMY, 
MOŻE W MOICH OCZACH BĘDĄ ŁZY, 
BO NIE ŁATWO ŻYĆ JEST WSPOMNIENIAMI, 
SŁOWEM " JA ",ZASTĄPIĆ SŁOWO " MY "...

TO BYŁY PIĘKNE DNI, 
PO PROSTU PIĘKNE DNI...

*************************************************************************************************

tekst piosenki „ To były piękne dni” Napisała Halina Kunicka