Narracja trzecio
osobowa
Równo o godzinie 11ekspres Londyn-Hogwart
ruszył z peronu nr 9 i
¾. Rodzice machali swoim
pociechom białymi chusteczkami a ich dzieci cieszyły się tymi kilkoma
miesiącami wolności. Kiedy tylko znaleźli się już za Londynem pewna rudowłosa
osóbka o migdałowych oczach usłyszała pewne bardzo denerwujące pytanie. Miała
nadzieję, że już nigdy go nie usłyszy, że Potter zapomniał lub dał sobie
wreszcie spokój i zajął się dziewczyną, która chce i jest w stanie odwzajemnić
jego uczucia.
Narracja
pierwszo osobowa
- Nie Potter nie umówię się z tobą. – odparłam
Na ten rok szkolny miałam postanowienie. Nie
będę się drzeć na Pottera. Nie wiem czy mi się uda, ale mam tajny plan. Wyjęłam
z kieszeni słuchawki do mugolskiego urządzenia MP3* i wsadziłam sobie do uszu
uruchamiając przy tym muzykę. I już nie usłyszałam odpowiedzi Pottera.
***
Zmęczona weszłam do dormitorium i padłam na
łóżko. W sumie, to cieszyłam się, że już powróciłam do Hogwartu i przyjaciół.
Mimo, że ostatnio lekko grali mi na nerwach stęskniłam się za nimi. Z rozmyślań
oderwała mnie Dorcas.
- Ej, dziewczyny, a gdzie jest Rubi?
- Nie mówiłam Wam? – szczerze zdziwiła się
Blum – Rubi zrezygnowała z nauki w Hogwarcie, przeniosła się do innej szkoły.
- Może lepiej... – powiedziałam – przynajmniej
już ją mamy z głowy. Nie będzie nas więcej obrażać i wyzywać.
- Taaa… - mruknęła Ann, ona to dopiero miała
beznadziejne wakacje, calutkie spędziła z Jamesem. – A dziewczyny, jakie w
końcu wybrałyście przedmioty, których będziemy się uczyć od tego roku?
W czerwcu dostałyśmy listę tych przedmiotów,
oraz kilka ulotek, które miały nam pomóc w wyborze.
- Opiekę Nad Magicznymi Stworzeniami i
Starożytne Runy, mugoloznastwo – odparła bez wahania Blum.
- Ja Opiekę i Wróżbiarstwo – zaśmiała się
Dori, no tak, to co będzie za pewne najprostsze.
- ONMS, Runy, Wróżbiarstwo, mugoloznawstwo –
wyjawiła nam pracowita Ann.
- Wszystko – odparłam krótko, szczerze nie
spodziewałam się, że wybiorę więcej przedmiotów niż Ann
- Rany, Lilka! – przeraziła się Dor –
Jak ty dasz radę? To przecież masa przedmiotów.
- No
cóż, powiedzmy, że będę miała odrobinkę napięty program zajęć.
***
Następnego dnia profesor McGonnagal rozdała
nam podział lekcji. Mój wyglądał następująco:
- Eliksiry
- Zaklęcia
- Wróżbiarstwo
- Astronomia(teoria)
- Transmutacja
- Numerologia
I
tym sposobem ja mam dziś najdłużej lekcje, a Blum ma ich w sumie najmniej.
Na
eliksirach ważyliśmy eliksir bujnego owłosienia. Najlepiej wyszedł on mnie i
Severusowi, a stary ślimak przyznał naszym domom po 15 punktów. Gryffindorowi
następnie odjął jeszcze 10 za to, że z kociołka Ślizgona Averego zaczęły
wylatywać sztuczne ognie.
Na
zaklęciach omawialiśmy Mobiliarbus – zaklęcie dające możliwość przemieszczania
przedmiotów. Syriusz okazał
się najlepszy (10 pkt Dla Gryffindoru).
Kiedy
szłyśmy na wróżbiarstwo Blum się od nas odłączyła. Śnieżyca też miał teraz
godzinę wolną więc zamierzała ten czas spędzić z nim ćwicząc zaklęcia w pustej
klasie. My ledwo dobiegłyśmy na czas do Sali, w której odbywała się lekcja.
Przedmiotu nauczała bardzo stara kobieta, wspaniała wieszczka Amanda
Trelawney**. Miała około 100 lat jednak wyróżniała się wspaniałą wiedzą.
Pokazała nam jak wróżyć z fusów, a z pomocą podręcznika szło mi to całkiem
nieźle. Na astronomii była teoria, nie ma o czym opowiadać. Nuda, tzn. jeśli
jest to czyjaś pasją i coś się z tego rozumie może być ciekawe, ale dla mnie to
kompletna Chińszczyzna. Nigdy nie zrozumiem Mathiasa, który uwielbia tą
paplaninę. Na transmutacji mieliśmy zamienić maszynę do szycia w psa. Tutaj jak
zwykle popisała się Blum. Udało jej się już za piątym razem ( Syriuszowi za 10,
a Jamesowi
za 12) czym zarobiła dla naszego domu 20 pkt. Po zakończonej lekcji dziewczyny
poszły do dormitorium, a ja ruszyłam w stronę Sali do numerologii. Po drodze
spotkałam Lupina. Jak się
okazało jako jedyni z naszych znajomych wybraliśmy ten przedmiot. Usiedliśmy
więc razem i uważnie robiliśmy notatki. Dowiedziałam się, że Numerologia to prognozowanie zliczb,
opierające się na przekonaniu, że numer przyporządkowany danemu obiektowima
związek z jego losem. Uczyliśmy się też sumować rok
urodzenia i określać dzięki temu własną osobowość. Mnie wyszła trójka.
Zerknęłam do notatek.
3
- to człowiek ukierunkowany na osobiste spełnienie, o dużych talentach i
możliwościach w każdej dziedzinie, we wszystkim co robi widać wolę działania,
siłę, przedsiębiorczość oraz kreatywność. Ponieważ jednak jest zwykle osobą
świecącą "światłem odbitym", to kiedy jest słabo ukierunkowana,
zdeterminowana, trudno jej się odnaleźć.
Wow,
naprawdę nie wiedziałam, że to takie ciekawe i do tego prawdziwe, bo ja
przecież chyba taka jestem. Zerknęłam do Notatek Remusa. On miał dwójkę.
2
- to "dyplomata" mający świadomość dwóch obliczy świata,
zainteresowany drugim człowiekiem, wrażliwy, kierujący się w życiu uczuciami.
Ciekawe…
Zaczęłam obliczać Jamesa. Jedynka.
1
- to człowiek o cechach przywódczych, pionier przecierający innym szlaki,
indywidualista, człowiek o silnej "wibracji", mocno zaznaczający
swoją obecność, eksponujący swoje ego.
Boże
w tym jest więcej prawdy niż myślałam. To teraz Black. Wyszło osiem.
8
- twórca na dużą skalę, energia zmieniająca się w materię, osoba tworząca i
działająca poprzez podświadomość, uparta i zdeterminowana w działaniu.
No
a moja kochana Dorc to dziewiątka.
9
- osoba opierająca swoje działanie na bezinteresownej miłości, posiadająca
"wibrację" spełnienia, skazana na powodzenie.
Zadzwonił
dzwonek i wyszliśmy z klasy, nie mogłam już się doczekać powrotu do dormitorium
by opowiedzieć dziewczynom jak wiele straciły.
***
Minął
tydzień siedziałam sobie spokojnie przy obiedzie i delektowałam się kotletem
mielonym kiedy usłyszałam Jamesa.
-
Liluś? A ty wiesz, że ja Cię kocham?
Westchnęłam.
-
Tak Rogaczu słyszałam to już dziś około siedmiu razy – odparłam i sięgnęłam do
kieszeni. O nie tylko nie to! Kieszeń była pusta. MP3 musiała zostać na łóżku Dorcas.
I co ja mam teraz zrobić? Wysłuchiwać ględzenia Pottera?
-
No więc Liluś skoro wiesz w takim razie odpowiedz w końcu twierdząco na to
pytanie. – wyszczerzył się Potter.
-
Nawet o tym nie myśl Potter! – ostrzegłam go
-
Liluś umów..
-
Przewalę ci prawym sierpowym! – dodałam pospiesznie marząc o tym by się
zamknął, lecz to tylko marzenia ściętej głowy
-
Umówisz się ze mną Liluś?
I
wtedy to się stało. Nerwy mi puściły bo zapytał o to 15 raz dzisiaj. Uniosłam
rękę i… przywaliłam mu prawym sierpowym.
-
Nigdy więcej o to nie pytaj! I nie mów do mnie Liluś!
Wtem
przede mną wyrosła profesor McGonagall.
-
Panno Evans co pani wyrabia?! Taka wzorowa uczennica…
-
On mnie sprowokował! – krzyknęłam oburzona – Naprawdę.
Nagle
do dyskusji włączyły się dziewczyny.
-
Ona nie kłamie pani profesor – poparła mnie Dori.
-
Czy pani by szału nie dostała gdyby co najmniej pięć razy dziennie słyszała
pani od jakiegoś głupka, że on panią kocha chociaż pani go nie i gdyby on był
aż tak upierdliwy żeby się pani cały czas pytać czy się pani z nim umówi? –
Blum zaoponowała.
-
Panno Ryan, to że jest pani znakomita z transmutacji nie oznacza, że może być
pani tak zuchwała.
-
Ona wcale nie jest zuchwała – sprzeciwił się Syriusz po prostu stara się
wyjaśnić pani swój punkt
widzenia pani profesor.
-
Tak, a Lilkę, to James naprawdę sprowokował – dodał Lupin – Wybacz stary.
-
W porządku – odparł Rogacz. – Prawda jest
taka, że ja Lilusię kocham i nic na to nie poradzę, że czasem przeginam.
-
Mam Was dosyć – oznajmiła nagle McGonagall. – Cała wasza szóstka dostaje
szlaban. Pan Filch odbierze was dziś o dziewiętnastej z Sali wejściowej
pójdziecie z Hagridem do zakazanego lasu.
-spacin� o m �� ��� height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-align: justify; ">Westchnęłam.
- Tak Rogaczu słyszałam to już dziś około siedmiu razy – odparłam i sięgnęłam do kieszeni. O nie tylko nie to! Kieszeń była pusta. MP3 musiała zostać na łóżku Dorcas. I co ja mam teraz zrobić? Wysłuchiwać ględzenia Pottera?
- No więc Liluś skoro wiesz w takim razie odpowiedz w końcu twierdząco na to pytanie. – wyszczerzył się Potter.
- Nawet o tym nie myśl Potter! – ostrzegłam go
- Liluś umów..
- Przewalę ci prawym sierpowym! – dodałam pospiesznie marząc o tym by się zamknął, lecz to tylko marzenia ściętej głowy
- Umówisz się ze mną Liluś?
I wtedy to się stało. Nerwy mi puściły bo zapytał o to 15 raz dzisiaj. Uniosłam rękę i… przywaliłam mu prawym sierpowym.
- Nigdy więcej o to nie pytaj! I nie mów do mnie Liluś!
Wtem przede mną wyrosła profesor McGonagall.
- Panno Evans co pani wyrabia?! Taka wzorowa uczennica…
- On mnie sprowokował! – krzyknęłam oburzona – Naprawdę.
Nagle do dyskusji włączyły się dziewczyny.
- Ona nie kłamie pani profesor – poparła mnie Dori.
- Czy pani by szału nie dostała gdyby co najmniej pięć razy dziennie słyszała pani od jakiegoś głupka, że on panią kocha chociaż pani go nie i gdyby on był aż tak upierdliwy żeby się pani cały czas pytać czy się pani z nim umówi? – Blum zaoponowała.
- Panno Ryan, to że jest pani znakomita z transmutacji nie oznacza, że może być pani tak zuchwała.
- Ona wcale nie jest zuchwała – sprzeciwił się Syriusz po prostu stara się wyjaśnić pani swój punkt widzenia pani profesor.
- Tak, a Lilkę, to James naprawdę sprowokował – dodał Lupin – Wybacz stary.
- W porządku – odparł Rogacz. – Prawda jest taka, że ja Lilusię kocham i nic na to nie poradzę, że czasem przeginam.
- Mam Was dosyć – oznajmiła nagle McGonagall. – Cała wasza szóstka dostaje szlaban. Pan Filch odbierze was dziś o dziewiętnastej z Sali wejściowej pójdziecie z Hagridem do zakazanego lasu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz