Pierwsze inteligentne zdanie w życiu Blacka

Wysiadłyśmy z pociągu. Od razu dobiegł nas głos Hagrida.

- Pirszoroczni, tutaj!

Uśmiechnęłam się do niego promiennie i wraz z resztą drugoklasistów udałam się w stronę powozów.  Dziwne, nie miały one koni, więc jakim cudem mają nas zawieść do zamku? Spytałam o to Ann.

- Ciągną je testrale. – odparła

A kiedy spytałam skąd to wie, dowiedziałam się, że z Historii Hogwartu, jaka ja jestem głupia, przecież też to czytałam. Tylko nie pamiętam dlaczego nie widać tych testrali. Ja, Dori, Ann i Blum usiadłyśmy w jednym z powozów. Pogrążyłyśmy się  rozmowie na temat nowego roku szkolnego.  Pragnęłam już być  w środku. Ach, jak ja tęskniłam za Hogwarem.

- Cześć dziewczyny, możemy się przysiąść? – zadał pytanie Potter

Obok niego stali Syriusz, Remus i Peter. Black zrobił słodkie oczy do Dorcas.

- Nie - mruknęłam pod nosem.

Ale czy ja mam coś do powiedzenia? Oczywiście, że nie! Bo dziewczyny odezwały się głośniej.

- Pewnie – zawołała Ann

- Wsiadajcie.

Potter natychmiast wepchnął się między mnie, a Dorcas. Black usiadł obok niego. Remus naprzeciwko nich. Hm… obok Ann, dziewczyna była lekko zarumieniona.  Zabawne. Tylko Peter stał na środku.  Zaśmiałam się, to tak, dla niego już nie było miejsca.

- Ojej. – jęknął szczurowaty

Nagle coś mi zaświtało. Wstałam i powiedziałam Peterowi żeby usiadł na moim miejscu. Teraz musiałam iść do innego powozu, ale warto się tak poświęcić aby zobaczyć minę Pottera. Powiedziałam dziewczynom, że zobaczymy się w wielkiej Sali  i wyszłam. Po chwili poszukiwań znalazłam powóz, w którym siedziała Marta ( siostra Blum) i Śnieżyca.

- Cześć, mogę się przysiąść? – spytałam

- Jasne. – odparł Śnieżyca.

- Dlaczego nie jedziesz z moją siostrą? – spytała dziewczyna.

Uśmiechnęłam się i opowiedziałam im historię z Potterem.

- Ech, dlaczego ty bronisz tego Smarka? – spytał chłopak

- Odpowiedź jest prosta. Bo SEVERUS nic im nie zrobił.  Potter i Black potrafią się tylko znęcać nad słabszymi.

- Prawa Evans, szlamowata. – usłyszałam głos za sobą.

Odwróciłam się i zobaczyłam blondwłosego, przylizanego chłopaka z wrednym wyrazem twarzy, bardzo bladego. Ze stalowymi oczami. Lucjusz Malfoy

- Zostaw ją Malfoy! – zażądał Śnieżyca

Z jego strony to bardzo fajne, że mnie broni, a przecież nie musi. Potter, już by się rzucił na niego z  różdżką. Debil, Śnieżyca jest bardziej wyluzowany.  Zaczynam zazdrościć Blum takiego chłopaka.

- Bo co mi zrobisz, Jamano? – spytał Drwiącym głosem Lucjusz

- Dużo. – Śnieżyca nie tracił panowania nad sobą

- Już się boję.

- To zacznij.

Malfoy wyciągnął różdżkę  i już miał wypowiedzieć zaklęcie kiedy, jak z pod ziemi wyrosła przed nim McGonangal.

- Co tu się dzieje? – spytała ostrym głosem

- Nic. – odpowiedzieliśmy wszyscy równocześnie.

- No to dobrze. Panie Malfoy, proszę schować tą różdżkę i iść ze mną.

- Dobrze pani profesor. – odparł chłopak i zrobił co kazała nauczycielka. Nim odszedł spojrzał jednak na nas i powiedział, tak, że tylko my słyszeliśmy. – Szlamy trzeba tępić.

- Nie przejmuj się nim Lily. – powiedział Śnieżyca

- Tak, to zwykły kretyn – dodała Marta.

Powozy ruszyły, nie minęło 15 minut, a dotarliśmy do szkoły. Marta, jako nowa uczennica, została z pierwszakami, a ja i śnieżyca dołączyliśmy do dziewczyn i niestety Huncwotów.

Weszliśmy do WS i zajęliśmy miejsca. Potter naprzeciwko mnie. Ech, musze mu powiedzieć żeby spływał.

- Liluś, wybacz mi tamto w pociągu. – zaczął prosić Potter

Nic nie odpowiedziałam. To taka nowa taktyka, nie odzywam się, może sam zrezygnuje.

- Liluś, Jesteś tam? – zaczął mi machać łapą przed oczami.

Nic nie odparłam.

- Liluś? Wiem, że tam jesteś! Liluś wybacz mi, proszę! To były tylko takie głupie żarty. Liluś, proszę. Naprawdę mi przykro Liluś, przepraszam Liluś, wybacz mi Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś,  Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś,   Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś,  Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś,  Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś,  Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś, Liluś! No proszę cię Liluś wybacz mi!

Jessu, jaki on głupi.

-Ona chyba nie chce z tobą gadać stary. – powiedział Black.

Czy mi się wydawało, czy on właśnie powiedział pierwsze inteligentne zdanie w swoim życiu? Trzeba zacząć mu bić brawo. I zrobiłabym to gdyby In też nie znęcał się wtedy nad Severusem . Wobec tego na Blacka też muszę być obrażona trzeba być sprawiedliwym. Nagle stało się coś dziwnego. Blum wstała i zaczęła bić brawo.

- Bije ci? – spytał Syriusz

- Nie tylko biję ci brawo.

- Co? – zdziwił się Black

- Właśnie wypowiedziałeś pierwsze sensowne zdanie w swoim życiu! Gratuluję ci! – Powiedziała poważnym tonem i potrząsnęła ręką Syriusza.

Blum zawsze potrafiła mnie zaskakiwać, ale teraz to już naprawdę! Skąd ona wiedziała?  Czyta w moich myślach, czy jak? Zdecydowanie muszę ją o to później spytać.  Pierwszoklasiści weszli do WS wraz z Mcgonangal. Zaczęła się ceremonia przydziału.

- Black Regulus.

Kiedy tiara znalazła się na głowie chłopca krzyknęła

- SLITHERIN!

Dwoje uczniów trafiło do Huflepufu, jeden do Gryffindoru, a trzech zostało kruponami gdy…

- Jamano Alicja

- GRYFFINDOR!

- Meadowes Vivienne.

Już po chwili.

- GRYFFINDOR!

Kiedy wszyscy pierwszoroczni zostali już przydzieleni odezwała się McGonnagal:

- Została jeszcze jedna uczennica, dołączy do piątoklasistów.

- Ryan Marta.

- GRYFFINDOR!

 Marta odetchnęła z ulgą i usiadła w naszym pobliżu. Przywitaliśmy ją gorąco. Na stole pojawiły się potrawy. Rozpoczęła się uczta. Po niej Dumbledore wygłosił przemówienie i udaliśmy się do dormitorium. Zaczęłyśmy się rozpakowywać. W naszym dormitorium spała też Rybi. Umówiłyśmy się wcześniej, że nie będziemy się do niej odzywać. Tak też robiłyśmy.  Rubi jednak szukała byle pretekstu by nas  obrazić. Kiedy moja Bluzka znalazła się w pobliżu jej łóżka warknęła:

- Bierz tą szmatę szlamo.

W ogóle nie przypominała Rubi jaką  poznałam rok temu.

- Nie obrażaj mojej przyjaciółki. – postawiła się jej Blum

- Bo co mi zrobisz? – zadrwiła dziewczyna

- Może nie zauważyłaś, ale my jesteśmy cztery, a ty jedna więc się nie stawiaj. – ucięła Dorcas

Podobnych sytuacji było jeszcze kilka. Już wręcz nie mogłam tego znieść, ale w końcu wylądowałam w łóżku. Zasnęłam natychmiast. Tak samo Dorcas, Ann i ta wiedźma Rubi. Jedynie Blum jeszcze długo nie spała. Po jej policzkach spływały łzy.

„ Dlaczego ja nie mogę mieć normalnej siostry, normalnej rodziny i normalnego życia?”

***

Następnego dnia obudziła mnie Dorcas. Rubi już nie było.

- Wyszła wcześniej – wyjaśniła Dor kiedy ją o to spytałam.

Blum była w łazience, a Ann jeszcze spała. Dorcas zajęła się budzeniem blondynki, a ja pościeliłam łóżka. W między czasie Blum wyszła i zajęłam łazienkę. Koło lustra Leżał jeden z błyszczyków Blum. Wzięłam prysznic, uczesałam się, umyłam zęby i pożyczyłam kosmetyk.  O ósmej byłyśmy na śniadaniu. Opiekunka Gryffindoru rozdała nam plan lekcji.

Historia Magii

Transmutacja

Eliksiry

Obrona Przed Czarną Magią

Obrona Przed Czarną Magią

- Super – ucieszyła się Dorcas – pierwsza Historia! Będzie można się przespać.

Wszyscy wybuchnęliśmy śmiechem. Śnieżyca strasznie się cieszył z dwóch godzin OPCM, bo to jego ulubiony przedmiot. Ann i Blum ucieszyły się z transmutacji, były w tym najlepsze z klasy, a ja z Eliksirów, które lubię, tylko nauczyciel mnie troszkę denerwuje.  Tak więc skończyliśmy śniadanie i poszliśmy Na Historię Magii. Profesor Binns przywitał nas i zaczął wykład, ja Ann i Remus notowaliśmy. Jako jedyni. Pod koniec roku będą kolejki do naszych notatek. Potter i Black grali w eksplodującego durnia, Peter jadł, Dorcas spała, a Blum  pisała coś w pamiętniku.  Tak minęła lekcja. Kiedy tylko zadzwonił dzwonek wrzuciłam wszystko do torby i poszłam na transmutację. Mieliśmy zamienić żuka w guzik. Blum udało się za drugim podejściem, była naprawdę dobra, Ann za trzecim a mnie za piątym. Zarobiłyśmy dla Gryffindoru 30 punktów. Mieliśmy zrobić eliksir Rozdymający. Miałam najlepszy wynik w klasie i otrzymałam 20 punktów dla Gryffindoru, drugi był Severus Snape i otrzymał 10 punktów dla Slitherinu. Zanim wyszłam usłyszałam oczywiście.

- Lily, masz wyjątkowe zdolności do ważenia eliksirów. To naprawdę niesamowite.

- Dziękuję panie profesorze - odparłam grzecznie.

      - Nie mam pojęcia jak to się stało, ze nie jesteś w Slitherinie.

- Wolę Gryffindor. – odparłam spokojnie.

Na obronie wykazał się śnieżyca. 15 punktów dla Gryffindoru piechotą nie chodzi.  Po lekcjach poszliśmy na obiad. Naprawdę fajnie, że później nie mamy żadnych lekcji. Postanowiłyśmy zrobić z dziewczynami podsumowanie naszych prac domowych.

- Na obronę  wypracowanie na stopę pergaminu o chochlikach kornwalijskich.   – powiedziała Dorcas – Ale to na środę

- Na  jutro poćwiczyć zamienianie żuka w guzik, dla tych, którym się to jeszcze nie udało.  – przypomniała Blum.

- Na Eliksiry, stopa pergaminu o Eliksirze Wydymającym. Na jutro. – Dodałam

- Możemy to zrobić jeszcze dziś. – stwierdziła Ann

Tak też zrobiłyśmy. Zaraz po obiedzie udałyśmy się do biblioteki, a potem do Pokoju Wspólnego i rozłożyłyśmy Eliksiry. Wypracowanie napisałam pierwsza, a potem pomogłam dziewczynom. Jeśli chodzi o Transmutację to tutaj Blum skończyła pierwsza i pomogła dziewczynom, czyli nam.