Nieudana rozmowa sprawiła, że nic mi się już nie chciało. Książka, którą wybrałam wydała mi się nagle nieatrakcyjna. Odłożyłam ją więc na półkę i wymaszerowałam z biblioteki tak jak przed chwilą zrobił to Śnieżyca. Ruszyłam do dormitorium z zamiarem napisanie wypracowania wiedziałam jednak, że nic z tego nie będzie. Mój umysł opanowała tajemnica. Tajemnica jaką owiana była podsłuchana przeze mnie rozmowa. Może jestem po prostu zbyt ciekawska i nie potrzebnie wtrącam nos w nie swoje sprawy, ale ciekawość była taka silna, że nie mogłam jej opanować.
Westchnęłam cicho. Chociaż by nie wiem co muszę się dowiedzieć co w Tym wszystkim chodzi?
- Hej Lily, co taka smutna? – usłyszałam znajomy głos.
Odwróciłam się i zobaczyłam, że obok mnie stoi pewien rozczochrany Gryfon, który uśmiechał Siudo mnie głupio.
- Gorszy dzień – odparłam krótko nie chcą wdawać się z nim w dyskusje ruszyłam dalej przed siebie.
- Wiesz, nawet gorszy dzień może stać się lepszy – oznajmił mi James uśmiechając się głupio.
Wyglądało na to, że już mi wybaczył numer z udawaniem miłości by rozdzielić go z Blum. Dobrze, że ona sama jest mi raczej wdzięczna. Nie wiem czy już wspominałam, że Blum się cieszy bo wyszło na to, że James ją miał tylko za zabawkę .
- Tak, a niby jakim sposobem – zakpiłam.
- Są różne. Swój na przykład możesz naprawić umawiając się ze mną. – powiedział szybko szczerząc zęby.
Prychnęłam – Masz pomysły Potter.
- Oj Liluś! Nie daj się prosić! Umów się ze mną!
- Chyba śnisz! Prędzej umówię się z jakimś nowym zwierzątkiem Hagrida niż z tobą wypłoszu!
- Ale Liluś…
- I nie mów do mnie Liluś! – powiedziałam wchodząc po schodach i znikając w swoim dormitorium - idiota – warknęłam
- Co jest Lil? – spytała mnie Emily podnosząc głowę znad jakiejś książki
- Potter – odparłam krótko padając na łóżko.
Rozejrzałam się po pomieszczeniu. Dorcas gdzieś wybyła a Jessica dyskutowała z Blum jak się po chwili domyśliłam o dowcipie, który chciałyśmy zrobić. Chyba wyrzucały z siebie wszystkie pomysły.
- A może coś wysadzimy? Wielki dowcip = wielki wybuch! – zaproponowała Jessica.
- Było! Huncwoci ciągle coś wysadzają, nie zauważyłaś jeszcze? – ostudziła ją skutecznie Blum.
- No fakt. – westchnęła Jessica.
- To może coś z ogniem –zaproponowała Blum – powypisujmy coś ogniem na ścianach, albo na szatach uczniów.
- To kawał jak dla dzieci – oznajmiła Znad książki Em.
Obie się z nią zgodziły i zaczęły wymyślać dalej.
- A może by tak przefarbować wszystko na zielono? – zaproponowała Jessica
- Fajne tylko dlaczego akurat na zielono i… No wiesz… Samanta Giley, wiesz ta krukona, która chodzi z moim bratem na transmutacje ma przecież tą śliczną czerwoną mini, ją też mamy przefarbować?
- No dobra , masz rację odpada. To może wszystko na czerwono? Wtedy ocalimy winiówkę Samanty.
- Winiówkę może i tak, ale co z zielonym żakiecikiem Bety Wiliams?
- W porządku, głupi pomysł, ale nie mam więcej.
A ja mam jeszcze jeden. Wymarzmy tekst we wszystkich książkach w Hogwarcie, tak, że nie będzie można uczyć się teorii!
- We wszystkich? – spytałam
- Wszyściusieńkich! – podekscytowała się
- Nic z tego – powiedziała Emily – Ja się na to nie piszę, niektórzy tu lubią czytać, wiesz? Tak dla przyjemności.
- No i tym sposobem pomysły sięgam skończyły – westchnęła Jessica.
Tylko ona wyglądała na zmartwioną tym faktem. Mnie to niewiele obchodziło, Em zatopiła się w lekturze, a Blum miała cały czas na twarzy szeroki uśmiech.
- Coś ty taka szczęśliwa? – spytała blondynka – przecież nic nie wymyśliłyśmy… Chyba, że…. ZAKOCHAŁAŚ SIĘ! – krzyknęła
- Blisko – roześmiała się Blum – Idę na spacer ze Śnieżycą.
- Uuuu… będzie romantycznie.
- Daj spokój Jess – zarumieniła się Ruda
No tak ona będzie godzinami gadała ze Śnieżycą przytulając Siudo niego na mrozie a mnie chłopak nie chciał odpowiedzieć nawet na jedno krótkie pytanie, które było dla mnie takie ważne.
- Nie mam pojęcia w co się ubrać – wyznała Blum.
- Może… kurtka? – zaproponowałam udając, że się zastanawiam.
- Tyle to i ja wiem panno Evans, ale która?
- Ta nowa, w tym kolorze… Różowym wchodzącym w czerwień – zaproponowała Emily nie odrywając wzroku od książki – i do tego te białe kozaczki, te z 3 centymetrowym obcasem, żebyś nie była zbyt wysoka.
- Dzięki Emy jesteś genialna.
Pół godziny później dziewczyna wyszła. Oznajmiłam Emily i Jessice, że zostawiłam coś bibliotece i pobiegłam za nią. Złapałam ją na korytarzu.
- Blum, słuchaj, mam prośbę. Mogłabyś mu powiedzieć, że bardzo mi zależy żaby poznać odpowiedź na pytanie.
- Jakie pytanie? – spytała podejrzliwie dziewczyna, ale widząc, że nie chcę przed nią odkrywać prawdy powiedziała szybko – Dobra, Nie wnikam.
- Nie martw się, nie chcę ci odbić chłopaka – zaśmiałam się – Wszystko ci powiem kiedy sama będę wiedziała – obiecałam .
- Nie ma sprawy.
- To co powiesz mu?
- Pewnie.
***
- Lily, ja rozumiem, że się boisz, że cię zranię. Ale ja nie z takich! – powiedział James kiedy po raz kolejny mu odmówiłam randki
- Nie w ogóle – mruknęłam- A jak było z Blum?
- To było co innego. Prosiłaś mnie żebym ją zostawił, a akurat dla ciebie jestem gotów na wszystko Liluś.
- Nie mów do mnie Liluś, zresztą w ogóle nie chodzi o to, że boję się zranienia!
- Nie w ogóle, nie okłamiesz mnie Lil, wiem jakie są dziewczyny! – krzyknął ten durny idiota Potter.
- A co byłeś nią kiedykolwiek – kiedy tylko to wypowiedziałam przyszedł mi do głowy genialny pomysł. – Muszę lecieć James – powiedziałam szybko – do zobaczenia później!
Ile sił w nogach popędziłam do dormitorium.
- Jessica! Jess! Mam pomysł na nasz kawał! To będzie to! – krzyknęłam i powiedziałam jej na co wpadłam
- Lilyanne Samanto Evans muszę ci powiedzieć, że jesteś genialna – oznajmiła uroczyście panna Newton.
***
Dochodził już wieczór kiedy Blum wróciła ze swojej randki ze Śnieżycą. Natychmiast obrzuciłyśmy ją pytaniami o to jak było? Gdzie byli? O czym rozmawiali? W co był ubrany? Czy się całowali? I czy ze sobą chodzą?
- Było fajnie, byliśmy w… Zakazanym lesie, na takiej romantycznej polance, Rozmawialiśmy o wszystkim, nie musicie znać szczegółów, był ubrany normalnie jak na zimę i Eee… Jakie było następne pytanie?
- Czy się całowaliście – spytał Dori cała drżąc z ekscytacji.
- Eee… A co was to?
- BLUM! – krzyknęłyśmy chórem otaczając ją
- No dobra, niech wam będzie…. TAK!
No i zaczęłyśmy wszystkie piszczeć jak wariatki.
- Chodzicie ze sobą? – spytała Jessica.
- Nie, ale myślę, że niedługo będziemy, a ja się nigdy nie mylę. Aha Lily, Śnieżyca odpowiada na twoją wiadomość. Cytuję: Evans do cholery! Czy ty nie rozumiesz po angielsku?! Masz przestać wtykać nos w nie swoje sprawy! Niech cię piekło pochłonie ty nienormalna, wścibska Ruda małpo! Jak ja cię dorwę to Potter cię już nie obroni!!
Dziewczyny popatrzyły na mnie zaskoczone
- Lily, o co chodzi? Co to za wiadomość, dla Śnieżycy? Czy ty się w coś wpakowałaś? - spytała zaniepokojona Emily.
- Nie… To tylko… Słuchajcie, powiem Wam jak już sama będę coś wiedziała – obiecałam – Na razie nie ma o czym mówić.
- Ej, a wiecie, że dzisiaj jest ostatni dzień kiedy choinki stoją w WS? – zmieniła temat Blum – może byśmy poszły zrobić sobie pod nimi zdjęcia?
Uznałyśmy to za dobry pomysł. Wzięłam aparat, który dała mi na ostatnie urodziny Petunia i poszłyśmy na dół. Od razu zauważyłam Rubi w towarzystwie paru innych Ślizgonów po drugiej stronie pomieszczenie.
- Ja pierwsza – wręczyłam Blum aparat i zapozowałam.
Ruda zaczęła mi cykać fotki, kiedy usłyszałam za sobą jakiś ruch, odwróciłam się i zobaczyłam jak na zwolnionym tempie, że olbrzymie drzewko się przewraca… Prosto na mnie. Nogi wrosły mi w ziemię, byłam pewna, że mnie przygniecie, zamknęłam oczy kiedy poczułam, że coś mnie ciągnie. Usłyszałam przeraźliwy huk i poczułam, że leżę na ziemi. Powoli otworzyłam oczy i zobaczyłam, że leżę tuż obok przewróconej choinki. Obok mnie leżała Rubi, uświadomiłam sobie, ze to ona mnie pociągnęła, gdyby nie ona, pewnie zginęłabym pod tym drzewem. Ale…
- Jak? – spytałam patrząc na nią – Byłaś na drugim końcu Sali…
- Zdawało ci się – wstała i podała mi rękę. – Żyjesz, Evans? – spytała zwykłym drwiącym głosem
- Tak.
- To dobrze.
Odeszła słyszałam jednak jak Blum szepnęła do niej.
- Musimy pogadać.
Siostra jednak zignorowała ją.
- Wiecie… Chyba mam już dosyć tych zdjęć – powiedziałam zmuszając się do uśmiechu, jak chcecie to zostańcie, ja muszę się położyć.
- Idziemy z tobą – zadecydowała Emily
Wyszłyśmy więc szybko zanim jakiś nauczyciel zdążył nas zatrzymać i ochrzanić za rozwalenie choinki. Na korytarzu dogoniła nas ciemnowłosa drugoklasistka.
- Blum, słuchaj, nie wiesz gdzie jest Śnieżyca? – spytała
Zmierzyłam ją wzrokiem. Siostra przyszłego chłopaka mojej przyjaciółki była naprawdę ładna, zastanawiałam się czy nawet nie ładniejsza ode mnie. Od jej bladej skóry bił dziwny blask, a jej ciemne oczy patrzyła na Blum ze zdenerwowaniem.
- Nie wiem, chyba u siebie w Dormitorium, ale… Czy coś się stało Alice?*
- Nie… To znaczy tak… Tak myślę. Nie ważne, po prostu uważaj na siebie – powiedziała i pobiegła.
- Dlaczego zadajesz się z tą kopniętą smarkulą? – spytała Jessica patrząc na biegnącą z zawrotną szybkością dziewczynę.
- Bo to siostra mojego chłopaka, zresztą jest nawet fajna i nie cały rok młodsza od nas więc nie przesadzaj z tą smarkulą Jess.
- Jak uważasz.
Weszłyśmy do dormitorium, na parapecie siedziała sowa.
Podeszłam do niej i odpięłam liścik od jej nóżki. Podałam liścik Blum ponieważ znajdowały się na nim jej inicjały, zdołałam jednak przeczytać treść wiadomości.
Dziś 23:45 pod WS.
R.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz